poniedziałek, 26 czerwca 2017

De problemate solutioneque eius

Cum scripsissem heri de dicto iocoso "ubi nulla salus, ibi nullum problema", in mentem venit id Hellingerianum: "Sicut saepe evenit, hoc in casu quoque problema illecebrosius se patienti esse praebuit quam problematis solutio".
Re vera, aliquid in nobis malit nos - nonnullos saltem nostrum - morbis etiam gravissimis laborare, quam sane vivere. Quasi sanitas molestior animae esset quam morbus. Infernum illecebrosius quam paradisus, quam vita praeferenda mors.
Sed... nonne vivere amamus? Praesertim nos, atheistae atque omne genus dubitantium, qui pro certo id tantum habemus nos semel victuros?    
Mirum...

niedziela, 25 czerwca 2017

Salus de fundo lagoenae

Die ultimae meae vinolentiae nigerrimo, cum nullam iam mihi salutem ab aliquo spectabam, in lectulo iacens ad meipsum loquendo iteravi dictum iocosum aliquando in aliquo loco auditum: "Ubi nulla est solutio, nullum quoque esse problema [nam problema ex definitione solutionem esse debet]". Risum movebat haec sententia pervicax, sed... non ad longum tempus.
Tunc decrevi me porro bibiturum, credens... in ipsa lagoena, prope fundum, solutionem inventum iri. Quod re vera evenit: post nonnulla nova pocula in mentem venit enim nomen amicae, quae salutem mihi afferre, putavi, posset. Telephonavi. Advenit statim et me ad ipsius domum adportavit, in cuius domus magnae partem separatam (in summo sub tecto tabulato) quasi-clam (ne familia sciret) me mulier per totam septimanam tenebat, nosocoma multoties adveniente ad mihi iniectionem dandam cum liquido vitali, corporis reanimandi causa. Pro qua re de pecunia sua (aut mariti) solvit, neque dicere mihi vult, quot. At non fuerat mihi umquam proxima amica, ergo nisi maxime ebrius, numquam de salute ab ea petenda certe cogitarem.
Non primum iam in rebus angustissimis non hi me adiuvant, quos primos cum salute adveniendos exspectarem. Semper tamen aliquis venit. Adhuc.    

sobota, 24 czerwca 2017

Quid re vera sumpserint bacchantes

Modo percontatus sum, ut diurnarius de re culinaria interdum scribens, dominam Martham (Marta) Wrzosek - mycologiae peritam ac conditricem Societatis Polonae Mycologorum. Volui generaliter de usu fungorum in culina cum ea disputare, audivi autem et talia, quae auribus cultorum antiquitatis grata esse quoque possunt. Exempli gratia, putat domina Wrzosek mulieres bacchantes se intoxicasse non solo mero, sed sine dubio quoque fungis halucinogenis, nam effectus etiam maximae vinolentiae numquam esse "suum ab alieno non discernere" (ut Pentheus a matre ipsius dilaceratus). At hic immo effectus est intoxicationis muscimolina, muscazonio atque acido ibotenico - quae tres materias adesse fungis amanitaceis, quorum saepissimam in Europa esse amanitam muscariam ("petaso" rubro, albis maculis sparso).
In scriptis Euripidis, aut aliis, qui de bacchantibus scripserint, nihil certe invenimus de usu fungorum, sed - monet domina Wrzosek - servatam esse caelaturam antiquam, ubi Ceres et Proserpina manibus, loco pomorum granati, fungos teneant. Ceterum, Bacchi thyrsus in parte suprema habet nucamentum pini; pinum autem esse arborem, in praesentia cuius amanitae nasci amant.
Insuper, tres supradictas substantias chimicas: i.e. muscimolinam, muscazonium et acidum ibotenicum - efficere quoque maximam libidinem, possunt ergo causam esse effrenatae promiscuitatis bacchantium necnon priapismi satyrorum.
Talia docet mycologa Martha Wrzosek, quacum colloqui per plus quam duas horas maximum mihi erat gaudium.

niedziela, 18 czerwca 2017

Octavo die Creationis...

... requievit Deus ex otio diei septimi atque invenit... crapulam, ne nimis ignavi homines remanerent. Et respexit et vidit id sibi bonum esse, licet hominibus horribile.
Octavus hodie dies est mihi non bibendi at caput adhuc paululum dolet, corpus debilissimum manet. Ne masturbari quidem valeam, aliter quam puellula nostra Singapurana, spes Latinitatis, quae de his rebus tam aperte narrat.

sobota, 17 czerwca 2017

Miraculum septimi diei

Septimo iam mane ieiuno (=sine temeto), post scilicet potationem continuam trium septimanarum, manibus adhuc trementibus Iconoclastae contigit ova in lardo fricta (Anglice: scrambled eggs with bacon) sibi comparare. Deinde ungues digitorum et manuum et pedum desecavit, ac cogitat de dentibus purgandis tertia iam hoc ultimo mense vice.

piątek, 16 czerwca 2017

Conventus fortuitus(?) in caupona Turcica

Casu(?) in caupona Turcica huius partis urbis nostrae, ubi kebabia sapidissima venum dantur, incidi in Iohannem K., sat clarum linguae philosophiaeque Graecorum peritum. Non puto eum audisse de meis difficultatibus nuperrimis, sed... verisimiliter vultus meus "veritatem loquitur ipsam".
Rogavit, utrum aliquid nunc scriberem. Negavi, mentiendo, nam "Lexicon daemonum Varsoviae" cotidie paululum saltem augere conor, praeter dies nigerrimos. Hodie quoque, die mihi difficillimo, aliquid novi de apparitionibus post mortem sancti Andreae Bobola inveni.
Nutu capitis, voce minime hilari, Iohannes commentatus est: "Antequam quid novi creemus, necesse est primum nos dirumpi".
Uter nostrum tristior?