czwartek, 17 sierpnia 2017

Nimis mane respirantes

In horto publico ad palatium Cuniculariam (vulgo: Królikarnia), lapide plus minusve tertio a meo novo habitaculo, amatores disciplinae Hinduisticae respirationem salubrem exercent. Praeconium conventuum in actis diurnis dant, vocantes lectores in eum hortum venire... prima luce, cum galli scilicet canunt, hodie ex. gr. hora 5:03 matutina! Cum vita mundi sc. incipiat.
Eo tempore interdum nondum dormio, ac si aliquid tunc exereceo, est respiratio somnifera, minime e somno excitatura! Mihi enim et noctuis vita aliis quam mundo horis incipit, aliisque finit.
Olim hortum nationalem visitavi Turri Albae (vulgo: Białowieża) prope finem Polono-Albaruthenum, ubi permagna copia avium nidificunt. Maximam ibi voluptatem esse peregrinatoribus - a peritis localibus ductis - aves clam & inspicere & auscultare. Sed periti hi ducunt greges periegetarum hora antelucana! Rebus ita stantibus avium Turri Albae multitudinem non vidi, praeter nonnullas pomeridianas; noctu tantum striges audivi.
Sunt quoque silvis prope Turrim Albam loca mira, ubi nullus sonus audiatur; incolae credunt ibi insepultos humi iacere, sed cuius essent insepulti caedis, incolae nesciunt. Aut sciunt, sed tacent. De hac re olim iam hic, puto, scripsi.  

wtorek, 15 sierpnia 2017

Tramen lascivitate plenum?

Modo habitaculum mutavi. Matre bene a nosocoma curata, solitarius nunc vivo in habitaculo amicorum (qui peregre vitam degunt) in parte urbis meae, quae nominatur Ursinovia (vulgo Ursynów) - a nomine conditoris huius loci, cuiusdam magnatum XIX saeculi (tunc ager rusticus hic fuit); ceterum ursulum habet Ursinovia in signo.
Cotidie ergo utor tramine subterraneo, quod Ursinoviam in duas partes aequas secat. Multo mihi facilius vita nunc videtur, nam tramine hoc in multas urbis partes celeriter vehor (regio autem, ubi mater mea vivit, a tramine subterraneo aliquantulum remota manet, lapide plus minusque quarto; duas solum lineas - formam crucis facientes - traminis subterranei habemus).
In tramine hoc autem, praesertim inter quinque stationes ad ipsam Ursinoviam spectantes, saepe mihi videtur me... a mulieribus oculis lascivitate plenis spectari! Magis certe quam in aliis modis communicationis urbanae, ut laophora (Ang. buses) aut tramina viaria (Ang. streetcars). Cur ita fit? Nam, puto, Ursinovia est pars urbis nova, ubi maior quam alibi pars habitantium homines relative iuvenes sunt, ceterum homines - ut e demoscopiis patet - minime pauperi. At tales saepe solitarii sunt.
Maxime "prurire" videntur mihi tramine utentes mulieres Ursinovienses mediae, ut ita dicam, aetatis (inter 35 et... fortasse 60 annos natae), horis aut matutinis (post solitariam modo noctem?), aut vespertinis (solitariam noctem timentes?).
Sed fortasse lapsu oculorum mentisque senescens laboro, ratione Freudiana phaenomena videns mihi optata, quae tamen re vera desunt.    

niedziela, 13 sierpnia 2017

Vivos voco, defunctos plango, fulmina frango

Omnis campana habet suum vocem propriam, omnis ecclesia sonat ergo aliter - satis esse aures non hebetos habere ut id audias. (In terris autem mahumetanis omnis muezzin certe aliter cantat; non mihi iudicandum quid melius: muezzin an campana, ambos amo.)
In terris *normalibus* campana tota suam vitam plerumque in eadem ecclesia degit, saepe nomen sui habet, a donatore aut alia re historica sibi datum. Sed in terris, quae - ut Polonia - nimis digitis historiae sunt maculatae, campanae itinerantur. Dico praesertim de ultimis bellis mundanis, cum occupantes - Russi et Germani - decretis suis omnes (aut fere) ecclesias campanis privaverunt, ut campanarum materia metallica ad tormenta flanda uteretur (item quidem apud se, sc. in Russis et Germanicis regionibus fecerunt; res erat ergo magis rationis oeconomicae belli, quam pugna caeca contra religionem identitatemque localem).
Quod et ipse nuper didici "secreta" campanarum Varsoviensium investigando. Ecce, a vetero parocho ecclesiae sancti Augustini inveni ecclesiam hanc habere nunc non suas proprias campanas sed... "praeda" bellica: campanam Russicam (cum scriptura Cyrylica) atque Germanam, auto rectius Gedaniensem, cum scripto Latino: Laudetur Jezus Christus. Amen. Me fecit Jah. Gotfr. Anthoni 24 IV 1742 Gedaniae.
Nam primo bello mundano finito in campum suburbanum urbis nostrae a militibus adportata sunt... decem milia campanarum, quae scilicet nondum ab occupatoribus ad officinas ferrarias missae erant (ergo quasi belli sospites vitam servaverunt). Parochis Varsoviensibus tunc licuit campanas novas ad ecclesias campanis privatas ad libitum eligere.      

sobota, 12 sierpnia 2017

Pater Bonaventura Duda R.I.P.

Modo mortuus est clarus pater franciscanus Croata Bonaventura Duda. Quem eiusdem ordinis pater Aurelius Vidulić talibus verbis commemorat & ultimum vale dicit:
Notissimus franciscanus frater Bonaventura Duda in provecta senectute his diebus mortuus est et Zagrabiae a magna multitudine in requiem aeternam prosecutus et sepultus est. Omnibus in populo, praesertim iuvenibus, perquam carus erat.

Quodam die cum iuvenibus in circulo sub divo sedebat et eo sermocinante avis quaedam satis calvum caput eius tepido munusculo suo donavit. Iuvenes iniustissime se habebant nescientes hoc momento quomodo se gererent. Pater Bonaventura quieto animo sudariolum suum linteum e tascha deprompsit, verticem suum calvum detersit et modo vere franciscano omnes omnino relaxavit dicens: "Gratias ago tibi, Deus, quia vaccae non volant." 

wtorek, 8 sierpnia 2017

Modo sic, modo sic

Quod tamen Christina, consobrina mea, dicere solet ("Uno die in currru [sedes], altero sub rota [iaces]") iam lingua Latina (Petroniana) habet multo brevius: modo sic, modo sic.
Legimus enim in XLV capitulo "Satiricorum": 'Modo sic, modo sic', inquit rusticus: varium porcum perdiderat. Quod hodie non est, cras erit: sic vita truditur.
Puto varium - id est multicolorem, maculatum - porcum maximi pretii orbe in Romano fuisse, an fallor? Aut adesse hic quoque ludum verborum: varius, i.e. semper mutabilis?

sobota, 5 sierpnia 2017

Cum musica Bachiana...

... eadem mihi est difficultas ut cum mulieribus vel vinis: si iam incipiam, nil aliud facere volo.
Deo gratia, nil aliud hodie est mihi faciendum.

Inter Martialem et Bachum

Diebus nuper mihi nigerrimis amica quaedam suasit: Cur musicam ad mentem saniendam aptam non audias? "Fugam" exempli gratia Bachianam?
Hodie demum, uno mense postea, ausus sum locum ab ea in Tela Totius Mundi (TTT) indicatum digito premere. Resonat ergo domus canticis Bachianis, Samuele Feinberg canente (claves clavichordii pulsante); animus meus vero quiescit.
Post Martialem (8, 45, 2) dicam: Hanc lucem lactea gemma notet!
Sed non omna semper optata efficiuntur. Rebus tam in arduis quam bonis sanam debemus servare mentem. Ut consanguinea mea Christina dicere solet: Uno die in currru [sedes], altero sub rota [iaces].
Nihilominus, sit Tibi, lector care, hodiernus dies serenitate plenus.