piątek, 21 lipca 2017

De caseo (porro)

Ergo fieri potest ut vetustissimum caseum mundi in hodierna Polonia (regione Cuiavia) factum est - ibi enim vetustissimum cribrum ad caseum faciendum inventum esse creditur:
Familia mea tyrophagi sumus maximi: caseus et farina satis nobis esset, interdum paululum carnis.

wtorek, 18 lipca 2017

Non omnes ut adulti lac bibere valemus

Ut Sole clarius patet ex charta geographica in pagina interretiali Scientia Popularis (Popular Science) monstrata:
Ita puto ex. gr. Puellulam Nostram Singapuranam lac non bibere. At nostrates mei bibunt tantas fere copias lactis ut aquae vitae; nisi fortasse (id saltem spero) plus.
Certe omnes ut infantes bibimus lac matris. Aut nutricis. Aut, pessimo in casu, lac vaccae, caprae ovisve in taberna a parentibus emptum. Sed postea multi nostrum - maior pars, in summa intermedia per orbem terrarum - lac harum animalium non bibunt, nam geno carent necessario ad lac absumendum.
De his rebus plura legam deinde denuo scribam; fortasse etiam hodie.

sobota, 15 lipca 2017

Chirurgiam pati? Numquam die Veneris aut Sabbati!

(Ignoscite, sodales - sine usu dictionarii haec scribo, nam domi raro his diebus maneo, matre a nosocoma custodita. Menda ergo fieri possunt - non est lingua Latina mea tam bona.)
Modo legi patientes (qui scilicet morbis gravibus laborant) nullo modo velle chirurgiam (operationem chirurgicam?) pati die Veneris aut Sabbati (Saturni); est haec quasi superstitio. Haud iniuste, nam, ut patet ex indagatione peritorum Collegii Imperialis Londinensis (Imperial College London), probabilitatem statisticam utroque horum dierum mori - aut in ipsa mensa chirugica aut modo post - esse multo maiorem quam quolibet alio die septimanae. Rectius: die Veneris probabiltas moriendi crescit passu 44%; maxime autem mortiferum esse diem Sabbati, cum moriuntur patientes 82% saepius quam aliis diebus (in summa intermedia)!
Quae sit huius rei causa? Primum culpandi putabantur esse ipsi medici, qui sc. die Veneris Saturnive mente maneant non in labore suo chirurgico in nosocomiis, sed "ambulant" cum amicis vel familia in litore lacus, silva, horto aut alio loco amoeno, ubi solent finem septimanae celebrare. Esse quoque verum his duobus diebus generaliter medicos minus peritos in nosocomiis manere, peritioribus tunc maxima e parte ferias agentibus lege senioritatis. Sed hanc hypothesin (lingua Anglica notam ut "weekend effect") minime esse veram, nam maxima pars patientium moriuntur non eodem, sed altero aut tertio post chirurgiam die. Mortem ergo e.g. die Veneris "fructum" esse saepissime chirurgiae peractae die Iovis aut Mercurii.
Deest videlicet huic phaenomeno causa logica. Fortasse ita evenit quia... Deus aut Natura ita volunt.
Maxime autem salubrem diem aegrotis a medicis secandis esse diem Lunae.  
Studiosi Collegii Imperialis Londinensis scrutati sunt plus quam 27 milia mortium postchirurgicarum, quae eveniebant in nosocomiis Britannicis annos 2008-2011.

Maxime volo/amo/praefero solus domi manere...

... cum sciam aliquem post 3/4/5 horas venturum. Aut potius: venturam.

De superbia in me partim saltem victa

Duos circiter menses iam, sodales, non quaero quot lectores scripta mea legant - nam, ut moderator paginae, certe id cito discere possim. Memini me olim cotidie mane cupiditate cum maxima partem paginae adeuntem, ut discerem, quot homines fabulis meis - sint verae, sint ficticiae - delectentur.
Sed quodam die decrevi me minime porro de numero legentium curaturum: scribo, quod mihi in mentem veniat (aut, ut apud nos dicitur, ut onus de pectore pellam), narro ab hoc et ab hac, de variis rebus cotidianis aut saepius: hesternis. Qui vult, legat, quo nolit, nullo modo ad legendum coactus arcessitusve est.  

piątek, 14 lipca 2017

De mente captis in lingua Polonorum

Ad mente captos denotandos utimur vocabulis 'sambucus' (arbor) ac 'viola' (flos), nam utriusque firmus, facile sensibilis odor valde in mentem ire putatur. Dicimus ita: "sambucum <violam> habere" (vulgo: "mieć bzika <fioła>"), i.e. mente captum esse, morbo psychico laborare.
Ipsos mente captos sermone vulgari nuncupamus 'culmina', seu potius 'fastigia' (Polonice 'czubki'), a fuscicoloribus cucullis "bonorum fratrum", i.e. fratrum misericordiae beati Iohanni de Deo, qui monachi primum Varsoviense nosocomium mente captis medendis tenebant. Aliter de usu herbarum fratres boni florent; num helleboro lunaticos curare conabantur?

czwartek, 13 lipca 2017

Pileus Villanoviensis

Ruri in Polonia mos valebat, puto etiam usque alterum bellum mundanum, agricolas salutare nobiles capite nudato, id est pileo vel petaso de capite manu statim detracto. Sed non ita omnibus in locis, praesertim non in vicis iuxta flumina magna, ut Vistula, conditis a gente Batavica aut Frisica, fide Christiana mennonitorum, qui patriam relinquere coacti, novam sibi domum in Polonia (et aliis fortasse terris) invenerunt. Dixi, praesertim iuxta flumina, nam in Batavia Frisiave bene artem terram contra aquae inundationem protegere didicerant. Qui venisse in Poloniam incipere putantur saeculo, ni fallor, XVI. Deinde cum Polonis mixti et sermonem priscum suorum et, plerumque, fidem mennoniticam amiserunt, sed usque hodie incolae vicorum (ut dicuntur) Olendrorum, creduntur proceritate vicinos superare (nam Batavi putantur homines statura in Europa fortasse altissimi esse).
Haec gents mores suos nonnullos servare diu solebat, unus quorum fides omnes homines aequi iuris esse. Ob hanc rem numquam petasum de capite in salutatione movebant.
Batavicae Germanicaeve originis sunt quoque ruricolae habitantes circum palatium praeclarum sub-Varsoviense nomine Villa Nova (vulgo Wilanów). Palatium cum latifundio nuperrime (1892-1945) pertinebat ad familiam Branicki. Uno die de improviso - sine sc. nuntio prius misso - principem Branicki visitare decrevit consanguineus eius quidam, aut fortasse amicus prinicpis ex alia familia nobili. Qui usu ferroviae usque fere ad ipsum palatium adductus est, sed ultima viae ca. 500 metra pedibus ambulare coactus, vidit agricolas sibi praetereuntes salutationes quasi ore murmurare, capitibus tamen petaso coopertis! Quod sibi dedecus maximum esse putavit, nam in ipsius fundo res talis nullo modo fieret. Manu, aut potius baculo, unum praetereuntium stitit.
- Unde es, rustice? - rogavit, non vero urbanissime.
- De Villa Nova - respondit, secundum veritatem, agricola.
- Quid tamen... - rogavit porro nobilis, baculo monstrando caput - ...de pileo, rusticissime?! [I.e.: Cur pileum, me salutando, non detrahas?]
- Pileus quoque de Villa Nova.