czwartek, 17 sierpnia 2017

Nimis mane respirantes

In horto publico ad palatium Cuniculariam (vulgo: Królikarnia), lapide plus minusve tertio a meo novo habitaculo, amatores disciplinae Hinduisticae respirationem salubrem exercent. Praeconium conventuum in actis diurnis dant, vocantes lectores in eum hortum venire... prima luce, cum galli scilicet canunt, hodie ex. gr. hora 5:03 matutina! Cum vita mundi sc. incipiat.
Eo tempore interdum nondum dormio, ac si aliquid tunc exereceo, est respiratio somnifera, minime e somno excitatura! Mihi enim et noctuis vita aliis quam mundo horis incipit, aliisque finit.
Olim hortum nationalem visitavi Turri Albae (vulgo: Białowieża) prope finem Polono-Albaruthenum, ubi permagna copia avium nidificunt. Maximam ibi voluptatem esse peregrinatoribus - a peritis localibus ductis - aves clam & inspicere & auscultare. Sed periti hi ducunt greges periegetarum hora antelucana! Rebus ita stantibus avium Turri Albae multitudinem non vidi, praeter nonnullas pomeridianas; noctu tantum striges audivi.
Sunt quoque silvis prope Turrim Albam loca mira, ubi nullus sonus audiatur; incolae credunt ibi insepultos humi iacere, sed cuius essent insepulti caedis, incolae nesciunt. Aut sciunt, sed tacent. De hac re olim iam hic, puto, scripsi.  

wtorek, 15 sierpnia 2017

Tramen lascivitate plenum?

Modo habitaculum mutavi. Matre bene a nosocoma curata, solitarius nunc vivo in habitaculo amicorum (qui peregre vitam degunt) in parte urbis meae, quae nominatur Ursinovia (vulgo Ursynów) - a nomine conditoris huius loci, cuiusdam magnatum XIX saeculi (tunc ager rusticus hic fuit); ceterum ursulum habet Ursinovia in signo.
Cotidie ergo utor tramine subterraneo, quod Ursinoviam in duas partes aequas secat. Multo mihi facilius vita nunc videtur, nam tramine hoc in multas urbis partes celeriter vehor (regio autem, ubi mater mea vivit, a tramine subterraneo aliquantulum remota manet, lapide plus minusque quarto; duas solum lineas - formam crucis facientes - traminis subterranei habemus).
In tramine hoc autem, praesertim inter quinque stationes ad ipsam Ursinoviam spectantes, saepe mihi videtur me... a mulieribus oculis lascivitate plenis spectari! Magis certe quam in aliis modis communicationis urbanae, ut laophora (Ang. buses) aut tramina viaria (Ang. streetcars). Cur ita fit? Nam, puto, Ursinovia est pars urbis nova, ubi maior quam alibi pars habitantium homines relative iuvenes sunt, ceterum homines - ut e demoscopiis patet - minime pauperi. At tales saepe solitarii sunt.
Maxime "prurire" videntur mihi tramine utentes mulieres Ursinovienses mediae, ut ita dicam, aetatis (inter 35 et... fortasse 60 annos natae), horis aut matutinis (post solitariam modo noctem?), aut vespertinis (solitariam noctem timentes?).
Sed fortasse lapsu oculorum mentisque senescens laboro, ratione Freudiana phaenomena videns mihi optata, quae tamen re vera desunt.    

niedziela, 13 sierpnia 2017

Vivos voco, defunctos plango, fulmina frango

Omnis campana habet suum vocem propriam, omnis ecclesia sonat ergo aliter - satis esse aures non hebetos habere ut id audias. (In terris autem mahumetanis omnis muezzin certe aliter cantat; non mihi iudicandum quid melius: muezzin an campana, ambos amo.)
In terris *normalibus* campana tota suam vitam plerumque in eadem ecclesia degit, saepe nomen sui habet, a donatore aut alia re historica sibi datum. Sed in terris, quae - ut Polonia - nimis digitis historiae sunt maculatae, campanae itinerantur. Dico praesertim de ultimis bellis mundanis, cum occupantes - Russi et Germani - decretis suis omnes (aut fere) ecclesias campanis privaverunt, ut campanarum materia metallica ad tormenta flanda uteretur (item quidem apud se, sc. in Russis et Germanicis regionibus fecerunt; res erat ergo magis rationis oeconomicae belli, quam pugna caeca contra religionem identitatemque localem).
Quod et ipse nuper didici "secreta" campanarum Varsoviensium investigando. Ecce, a vetero parocho ecclesiae sancti Augustini inveni ecclesiam hanc habere nunc non suas proprias campanas sed... "praeda" bellica: campanam Russicam (cum scriptura Cyrylica) atque Germanam, auto rectius Gedaniensem, cum scripto Latino: Laudetur Jezus Christus. Amen. Me fecit Jah. Gotfr. Anthoni 24 IV 1742 Gedaniae.
Nam primo bello mundano finito in campum suburbanum urbis nostrae a militibus adportata sunt... decem milia campanarum, quae scilicet nondum ab occupatoribus ad officinas ferrarias missae erant (ergo quasi belli sospites vitam servaverunt). Parochis Varsoviensibus tunc licuit campanas novas ad ecclesias campanis privatas ad libitum eligere.      

sobota, 12 sierpnia 2017

Pater Bonaventura Duda R.I.P.

Modo mortuus est clarus pater franciscanus Croata Bonaventura Duda. Quem eiusdem ordinis pater Aurelius Vidulić talibus verbis commemorat & ultimum vale dicit:
Notissimus franciscanus frater Bonaventura Duda in provecta senectute his diebus mortuus est et Zagrabiae a magna multitudine in requiem aeternam prosecutus et sepultus est. Omnibus in populo, praesertim iuvenibus, perquam carus erat.

Quodam die cum iuvenibus in circulo sub divo sedebat et eo sermocinante avis quaedam satis calvum caput eius tepido munusculo suo donavit. Iuvenes iniustissime se habebant nescientes hoc momento quomodo se gererent. Pater Bonaventura quieto animo sudariolum suum linteum e tascha deprompsit, verticem suum calvum detersit et modo vere franciscano omnes omnino relaxavit dicens: "Gratias ago tibi, Deus, quia vaccae non volant." 

wtorek, 8 sierpnia 2017

Modo sic, modo sic

Quod tamen Christina, consobrina mea, dicere solet ("Uno die in currru [sedes], altero sub rota [iaces]") iam lingua Latina (Petroniana) habet multo brevius: modo sic, modo sic.
Legimus enim in XLV capitulo "Satiricorum": 'Modo sic, modo sic', inquit rusticus: varium porcum perdiderat. Quod hodie non est, cras erit: sic vita truditur.
Puto varium - id est multicolorem, maculatum - porcum maximi pretii orbe in Romano fuisse, an fallor? Aut adesse hic quoque ludum verborum: varius, i.e. semper mutabilis?

sobota, 5 sierpnia 2017

Cum musica Bachiana...

... eadem mihi est difficultas ut cum mulieribus vel vinis: si iam incipiam, nil aliud facere volo.
Deo gratia, nil aliud hodie est mihi faciendum.

Inter Martialem et Bachum

Diebus nuper mihi nigerrimis amica quaedam suasit: Cur musicam ad mentem saniendam aptam non audias? "Fugam" exempli gratia Bachianam?
Hodie demum, uno mense postea, ausus sum locum ab ea in Tela Totius Mundi (TTT) indicatum digito premere. Resonat ergo domus canticis Bachianis, Samuele Feinberg canente (claves clavichordii pulsante); animus meus vero quiescit.
Post Martialem (8, 45, 2) dicam: Hanc lucem lactea gemma notet!
Sed non omna semper optata efficiuntur. Rebus tam in arduis quam bonis sanam debemus servare mentem. Ut consanguinea mea Christina dicere solet: Uno die in currru [sedes], altero sub rota [iaces].
Nihilominus, sit Tibi, lector care, hodiernus dies serenitate plenus.

środa, 2 sierpnia 2017

Sub glacie

Quadraginta annos post mortem repertum est cadaver viri Theodisci in Alpibus Helvetiae partis Meridionalis.
Propter liquefactionem molis cuiusdam glaciatae in pago Valesiae (Valais/Wallis), in altitudine 3.500 metrorum super faciem maris duo alpinistae repererunt sub glacie eminens cadaver infelicis periegetae montani natione Theodisca, qui, tunc vir annos 44 natus, amissus est cum temptaret acumen montis Lagginhorn ascendere mense Augusto 1987 anni.
Glaciariis in dies fere liquefactis nova cadavera "antiqua" sub glacie inveniuntur. Modo praeterito mense Iulio reperta sunt corpora coniugum Dumoulin, qui ante 75 abhinc annos, mense Octobre AD 1942, domum suam in vico Chandolin (eiusdem pagi Valesiae) reliquerunt, ut vaccas in pratis montanis ultra hunc vicum degentes immulgerent. Numquam postea a vivis vidi sunt.
Amicus meus Italus - nunc ipse iam duos annos mortuus, multorum annorum "Ephemeridis" redactor Erimano Pizzotti (Herimannus Novocomensis) - narravit mihi olim historiam sui collegae e pueritia, qui, ut iam vir adultus iter Alpinum sua sponte fecit, de quo numquam revertit, neque cadaver eius umquam inventum est; sed hoc in casu Herimannum suspicatum esse suicidium collegae, nam hic "animo depresso laborabat" ac "semper quasi mortem exspectabat".      

niedziela, 30 lipca 2017

Nox domi suburbana

Tantopere placet mihi edormiscere apud Annam, domi eius suburbana, cum machina lavatoria iucunde murmurat... Aut, saepe, duae machinae "lavatoriae", nam una vestes lavat, altera patinas purgat. Mirum in modum hac domi unius matris duorumque filiorum - adest quoque magnus canis Labradorianus - vestes patinaeque celerrime maculentur. Aut fortasse ipsa Anna nimis fanatica est in themate puritatis. Utcumque res sese habent, iucundius mihi est ibi potius quam in ipsa urbe quietem nocturnam sequi, auribus murmuratione duarum machinarum, quasi naeniis, mulsis ac Favonio levibus in genis basiolis impressis somnum capere adiuvante.

piątek, 28 lipca 2017

Sententia Michaelis de discrimine inter viros ac feminas

- Discrimen maximum inter nos et illas in eo est, quod mulieres omnes suas res volunt arculis positas tenere, nos autem, viri, malimus omnia humi iacere - docuit Michael ante nonnullos abhinc annos*.
Certe, rebus "humi" (i.e. in promptu) iacentibus facilius, aut sine dubio citius, uti possumus, sed ita iacentes pulverem maculasve citius sibi attrahant; est hic ergo pugna inter utilitatem et pulchritudinem (quam pugnam alioquin invenimus in fere omnibus vitae humanae sphaeris).
Sed, cum vir sis, qui - ut nunc ego - ova fricta [Anglice: scrambled eggs] sibi comparare vult hora quinta matutina in habitaculo cuiusdam mulieris [possestrice habitaculi absente, at etiam si adesset, non auderem eam e somno ob tam parvam rem excitare], scrutans frustra sescentes arculas culinae, ut omnes res necessarias ad ova fricta tibi comparanda invenias [quae non sunt tam multa: ova, butyrum, sal, piper, sartago, panis], veritatem sententiae Michaelis dolose experiris.      
* Addi hic debet, tunc Michaelem habitaculum suum numquam purgare solere, omnibus rebus sibi utilibus "humi" vero iacentibus. Nuper tamen mulier quaedam hos mores barbaricos superavit, ordinem in habitaculo Michaelis, post pausam circiter viginti annorum, restituens.

De variis modis... (II)

Certe, "circumicere" (sensu verbi proprio) genoma praesertim viri possunt, hic et illic spermate eiaculando; feminarum est saepius curare de (iam) disiecti genomatis qualitate, i.e. pueris prope educandis. Sed, per rationem statisticam, ambo, ni fallor, "disiciunt" genoma aeque: mulieres natura non possunt saepius quam semel per annum concipere, sed viris - nisi sunt Gengis Khan aut ei similes - quoque non saepe contigit plus quam unam prolem per annum producere; saepissime "producunt" multo rarius. Fortasse non satis bibunt?

De variis modis suum genoma quam effusissime disiciendi

Supra- (aut potius: infra-, si ad ipsam paginam *blogi* spectemus) -dictus amicus meus M., comminius emminiusve investigabat nonnulla, puto, dena fata suorum amicorum vel schizophrenicorum, vel cyclophrenicorum, vel "vulgarium" alcoholicorum - hos olim multo iucundiore nomine 'bibulorum' nuncupare solebamus. Putat ita M. et ambos supradictos morbos Psyches et alcoholismum - qui quoque aegrotatio imprimis animae est - esse "accomodationem evolutionalem" (sensu Darwiniano) ad... genoma sui quam effusissime propagandum. Nam insanientes atque ebrii multo facilius - sobriis comparati - copulantur, neque saepe tunc satis caute de contraceptione curent.  

środa, 26 lipca 2017

Decem pueros...

Locutione usus sum "de omnibus rebus ac nonnullis aliis", auctore fortasse Iohanne Pico della Mirandola, nam placet mihi valde.
Sed similia sunt in aliis linguis, ut Anglicum "everybody and his mother" (quisque materque sua) aut persona aviae ipsius Satanas, quae in fabulis Slavorum orientalium saepe multo callidiorem esse ipso sui nepote, principe maximo diabolorum (quem ex. gr. coram publico ludibrio habeat).

Decem pueros habere

Cum M. in taberna caffearia prope domum eius optimum sermonem hodie habuimus quattuor horarum de "rebus omnibus ac nonnullis aliis". In mensa posita in ipsa fere via sedebamus; nonnulli praetereuntes salutabant M., nam scriptor aliquantulum clarus est (quod cum "invidia amicosa" scribo). Inter salutantes etiam virem vidi, diceres 35 annorum, forma athletica, facie serena.
- Decem liberos habet - dixit M., postquam vir evanuit.
Obstupui.
- Cum... eadem muliere? - rogavi, murmurans.
- Ita. Cum uxore sua. Catholici pii sunt.
Sed, ut dixit porro M., se ex ipsa muliere scire/coniectare eam vita sui non 100% satisfactam esse.
- Artifex est professionalis - explanat M. - Picturas sperabat pingere, gloriam in artium disciplina petere. At examen pullorum, ut gallina, ducit.

poniedziałek, 24 lipca 2017

De ordine manducandi (Anglice: pecking order)

Ordo manducandi non semper talis est, ut prima facie videatur.
Maritus meae puellae piscator est sive hamiota. Pisces, quos capit, optime frigit. Diu amat de piscibus narrare.
Amator officialis meae puellae venator est intrepidus, per silvam uliginosam bestias sequitur ac necat, deinde perbelle de venationibus narrat. Carnem ferinam (botulos etc.) ipse comparat.
Ego, amator puellae inofficialis, solus - praeter certe ipsam puellam - et pisces et ferinam manduco. Atque amborum virorum fabulas libenter ausculto, a puella renarratas.

piątek, 21 lipca 2017

De caseo (porro)

Ergo fieri potest ut vetustissimum caseum mundi in hodierna Polonia (regione Cuiavia) factum est - ibi enim vetustissimum cribrum ad caseum faciendum inventum esse creditur:
Familia mea tyrophagi sumus maximi: caseus et farina satis nobis esset, interdum paululum carnis.

wtorek, 18 lipca 2017

Non omnes ut adulti lac bibere valemus

Ut Sole clarius patet ex charta geographica in pagina interretiali Scientia Popularis (Popular Science) monstrata:
Ita puto ex. gr. Puellulam Nostram Singapuranam lac non bibere. At nostrates mei bibunt tantas fere copias lactis ut aquae vitae; nisi fortasse (id saltem spero) plus.
Certe omnes ut infantes bibimus lac matris. Aut nutricis. Aut, pessimo in casu, lac vaccae, caprae ovisve in taberna a parentibus emptum. Sed postea multi nostrum - maior pars, in summa intermedia per orbem terrarum - lac harum animalium non bibunt, nam geno carent necessario ad lac absumendum.
De his rebus plura legam deinde denuo scribam; fortasse etiam hodie.

sobota, 15 lipca 2017

Chirurgiam pati? Numquam die Veneris aut Sabbati!

(Ignoscite, sodales - sine usu dictionarii haec scribo, nam domi raro his diebus maneo, matre a nosocoma custodita. Menda ergo fieri possunt - non est lingua Latina mea tam bona.)
Modo legi patientes (qui scilicet morbis gravibus laborant) nullo modo velle chirurgiam (operationem chirurgicam?) pati die Veneris aut Sabbati (Saturni); est haec quasi superstitio. Haud iniuste, nam, ut patet ex indagatione peritorum Collegii Imperialis Londinensis (Imperial College London), probabilitatem statisticam utroque horum dierum mori - aut in ipsa mensa chirugica aut modo post - esse multo maiorem quam quolibet alio die septimanae. Rectius: die Veneris probabiltas moriendi crescit passu 44%; maxime autem mortiferum esse diem Sabbati, cum moriuntur patientes 82% saepius quam aliis diebus (in summa intermedia)!
Quae sit huius rei causa? Primum culpandi putabantur esse ipsi medici, qui sc. die Veneris Saturnive mente maneant non in labore suo chirurgico in nosocomiis, sed "ambulant" cum amicis vel familia in litore lacus, silva, horto aut alio loco amoeno, ubi solent finem septimanae celebrare. Esse quoque verum his duobus diebus generaliter medicos minus peritos in nosocomiis manere, peritioribus tunc maxima e parte ferias agentibus lege senioritatis. Sed hanc hypothesin (lingua Anglica notam ut "weekend effect") minime esse veram, nam maxima pars patientium moriuntur non eodem, sed altero aut tertio post chirurgiam die. Mortem ergo e.g. die Veneris "fructum" esse saepissime chirurgiae peractae die Iovis aut Mercurii.
Deest videlicet huic phaenomeno causa logica. Fortasse ita evenit quia... Deus aut Natura ita volunt.
Maxime autem salubrem diem aegrotis a medicis secandis esse diem Lunae.  
Studiosi Collegii Imperialis Londinensis scrutati sunt plus quam 27 milia mortium postchirurgicarum, quae eveniebant in nosocomiis Britannicis annos 2008-2011.

Maxime volo/amo/praefero solus domi manere...

... cum sciam aliquem post 3/4/5 horas venturum. Aut potius: venturam.

De superbia in me partim saltem victa

Duos circiter menses iam, sodales, non quaero quot lectores scripta mea legant - nam, ut moderator paginae, certe id cito discere possim. Memini me olim cotidie mane cupiditate cum maxima partem paginae adeuntem, ut discerem, quot homines fabulis meis - sint verae, sint ficticiae - delectentur.
Sed quodam die decrevi me minime porro de numero legentium curaturum: scribo, quod mihi in mentem veniat (aut, ut apud nos dicitur, ut onus de pectore pellam), narro ab hoc et ab hac, de variis rebus cotidianis aut saepius: hesternis. Qui vult, legat, quo nolit, nullo modo ad legendum coactus arcessitusve est.  

piątek, 14 lipca 2017

De mente captis in lingua Polonorum

Ad mente captos denotandos utimur vocabulis 'sambucus' (arbor) ac 'viola' (flos), nam utriusque firmus, facile sensibilis odor valde in mentem ire putatur. Dicimus ita: "sambucum <violam> habere" (vulgo: "mieć bzika <fioła>"), i.e. mente captum esse, morbo psychico laborare.
Ipsos mente captos sermone vulgari nuncupamus 'culmina', seu potius 'fastigia' (Polonice 'czubki'), a fuscicoloribus cucullis "bonorum fratrum", i.e. fratrum misericordiae beati Iohanni de Deo, qui monachi primum Varsoviense nosocomium mente captis medendis tenebant. Aliter de usu herbarum fratres boni florent; num helleboro lunaticos curare conabantur?

czwartek, 13 lipca 2017

Pileus Villanoviensis

Ruri in Polonia mos valebat, puto etiam usque alterum bellum mundanum, agricolas salutare nobiles capite nudato, id est pileo vel petaso de capite manu statim detracto. Sed non ita omnibus in locis, praesertim non in vicis iuxta flumina magna, ut Vistula, conditis a gente Batavica aut Frisica, fide Christiana mennonitorum, qui patriam relinquere coacti, novam sibi domum in Polonia (et aliis fortasse terris) invenerunt. Dixi, praesertim iuxta flumina, nam in Batavia Frisiave bene artem terram contra aquae inundationem protegere didicerant. Qui venisse in Poloniam incipere putantur saeculo, ni fallor, XVI. Deinde cum Polonis mixti et sermonem priscum suorum et, plerumque, fidem mennoniticam amiserunt, sed usque hodie incolae vicorum (ut dicuntur) Olendrorum, creduntur proceritate vicinos superare (nam Batavi putantur homines statura in Europa fortasse altissimi esse).
Haec gents mores suos nonnullos servare diu solebat, unus quorum fides omnes homines aequi iuris esse. Ob hanc rem numquam petasum de capite in salutatione movebant.
Batavicae Germanicaeve originis sunt quoque ruricolae habitantes circum palatium praeclarum sub-Varsoviense nomine Villa Nova (vulgo Wilanów). Palatium cum latifundio nuperrime (1892-1945) pertinebat ad familiam Branicki. Uno die de improviso - sine sc. nuntio prius misso - principem Branicki visitare decrevit consanguineus eius quidam, aut fortasse amicus prinicpis ex alia familia nobili. Qui usu ferroviae usque fere ad ipsum palatium adductus est, sed ultima viae ca. 500 metra pedibus ambulare coactus, vidit agricolas sibi praetereuntes salutationes quasi ore murmurare, capitibus tamen petaso coopertis! Quod sibi dedecus maximum esse putavit, nam in ipsius fundo res talis nullo modo fieret. Manu, aut potius baculo, unum praetereuntium stitit.
- Unde es, rustice? - rogavit, non vero urbanissime.
- De Villa Nova - respondit, secundum veritatem, agricola.
- Quid tamen... - rogavit porro nobilis, baculo monstrando caput - ...de pileo, rusticissime?! [I.e.: Cur pileum, me salutando, non detrahas?]
- Pileus quoque de Villa Nova.  

środa, 12 lipca 2017

De "auaricia" (sive furore) Godzambarum


Godzamba esse signum nobile 245 hodie nominum gentilicium Polonorum. Monstrat pinum, qua arbore - cum aliis armis in pugna iam privatus esset - cum effectu usus est quidam Godzamba eques contra copias Moravianorum pugnans tempore expeditionis in terras eorum palatini Cracoviensi Sieciech AD 1094. Dicitur Godzamba arboratus unum Moravianorum bene armatum humi prostrasse atque in captivitatem duxisse. Quod factum annalium scriptor Ioannes Dlugossius commentatus est verbis: "Genus Polonicum, in quo viri sensati, sed ad auariciam procliui".
Fieri tamen potest, ut Godzamba noster primum decocto usus est de fungis halucinogenis, ut Amanita muscaria, postea se invictum ut leo sensit. Ut fungorum perita domina Martha Wrzosek (hic nuper a me cicita) narrat, ante nonnullos annos habuimus in Polonia iuvenem, qui post cenam amanitarum conatus est manu cohibere/sistare tramen ferriviarium maxima cum celeritate currens. Certe mortuus statim iuvenis est.

poniedziałek, 10 lipca 2017

Tempus fugit irreparabiliter

Olim per "vias ac devia" urbis meae solebam vagari, cotidie alio in loco dormiens, vestibus (imprimis camisiis T-formibus, vulgo T-shirt) indutus, quas furabar ex armariis amatricum mearum maritorum. Nunc filiorum.
Una res tamen manet intacta: mulieres me in furando adiuvant, immo ad furtum instigant! "Noli curare - aiunt. - Filius meus tam distractae mentis est, ne meminerit quae camisiae sui sint, quae aliorum". Et videntur mihi recte putare.
Ita pergit vita mea misera. Misera vero?

Drama matrimoniale

Uxor: Tam calidi dies...
Maritus: Nimirum. Mensis Iulius adest.
Uxor: Tantopere vellem in litus maris ire...
Maritus: Nunc? Cum omnes illuc eunt? "Odi profanum vulgus et arceo".
Uxor: Nihilominus.
Maritus: Ibimus...
Uxor: Re vera? Corculum meum!
Maritus: Ibimus in litus maris proxima...
Uxor: Septimana?
Maritus: ... proxima hieme.
Uxor: Hieme?
Maritus: Ita. Cum turba ibi deerit.
Uxor: Sed quoque tabernae clausae!
Maritus: Una aut duae semper apertae manebunt.
Uxor: Frigora tunc erunt...
Maritus: Et bene, sudore non laborabimus. Ceterum... quid te maxime in ipso litore maris alliciat?
Uxor: Me? Susurratio undarum.
Maritus: Optime, susurrationem undarum habebis et hieme, haud parvam quidem.
Uxor: Susurrationem? Potius rugitum horiibilem procellarum!
Maritus: Di boni, quam difficilest feminam satisfacere!

Dux Apassiorum redivivus

Moderatore Herimanno Novocomiensi (Ermano Pizzotti) iam duobus annis mortuo, varia Latinitas apparet in "Ephemeride" at multi lectores queruntur linguam nonnullorum scriptorum non esse optimam. Certe non est hic casus scriptorum Leonis Latini sive Nicolai Gross (Theodisco), qui modo Latine reddere coepit opus magnum Caroli May "Winnetou" inscriptum, quod tam cordi est multis Europaeis, et propter librum, et - fortasse saepius - ob seriem pellicularum de duce intrepido Apassiorum. Habemus ergo nunc eum ducem Latine - nostra lingua Vinnituus nominatur. Ipse nondum in tribus primis particulis adhuc in "Ephemeride" divulgatis apparuit, sed alteri protagonistae - Vetus Catabolochir (Old Shatterhand) et Vetus Pyrochir (Old Firehand) - iam adsunt.
Qui legere vult, adeat paginam:
http://ephemeris.alcuinus.net/leonina.php
ubi tres partes novissimae sunt ei adeundae: CXXXIV, CXXXV, CXXXVI.

niedziela, 9 lipca 2017

Rarissime nunc hic scribo...

... nam nimis cito vivo. (Deo gratia, habemus multos novos cotidianos scriptores Latinos, ut imprimis puellula Singapurana. Ante decem autem abhinc annos res se omnino aliter habebant: praeter Pastricem Galllum et me nemo cotidie scripta sua divulgabat; deinde Nemo Oudeis mirabiliter apparuit, Pastrix tamen evanuit.)
Imprimis his diebus curo de: 1) morbo meo alcoholico - non bibo iam 23 aut 24 dies, cotidie mane pastillas antialcoholicas sumo: 2) matre mea curanda - nosocoma nostra ut ita dicam domestica, nomne Evelina, matri nunc adest; mihi tantum uno-duobus per septimanam diebus mater est curanda, cum Evelina familiam suam ruri visitat; 3) daemonibus Varsoviae, quorum lexicon scribo. Cum his (=daemonibus) difficultas mihi est nimis multum numerum eorum adesse; miror neminem ante me conatum esse hos deamones in indicem ordinemve quendam dirigere.
Multos novos homines convenio, rumoresque ex iis varissimos haurio, quae res aut verae sunt, aut, ut est rumoris natura, non semper verae. Ex. gr. diu nuper cum A., pharmacopoeiae perita, locutus sum de medicinis soporiferis. Quae mulier, ceterum, medicamentum mihi dedit, cuius usu re vera noctu dormire denuo possum - nam praeterito mense capere somnum ante quintam matutinam vix valui; nunc, duobus ultimis noctibus, hora nocturna altera iam obdormivi.
Quod iam antea psychiater meus dixerat, illa confirmat: unicuique homini necesse est cotidie somno paradoxali (REM) plus minusve spatio 1,5 horae uti, sed, ut hanc phasim capias, interdum est tibi quattuor, interdum duodecim horas dormiendum. Multa medicamina soporifera dicuntur phasin REM (somnum "altum") non evocare, at solum "somnum leve" dormienibus praebere. Quod autem nunc sumo - nolo nomen medicinae hic dare - creditur somno paradoxali non nocere. Utcumque res sese habent, post duas ultimas noctes sentio me plus minusve bene, melius ergo quam antea.
Narravit quoque A. sese certam esse morbum Parkinsonianum papae (hodie sancti) Iohannis Pauli II evocatum esse ascetico huius more maxime quattuor horas per noctem dormire. Nam, docet A., morbus Parkinsonianus saepissime efficitur cum somnum hominis phasi REM careat.
Rogavi quoque "amicam meam Colchicam" de optimo medicamine mortifero, si finem vitae sine molestiis ponere velim. Dixit nomen talis medicinae, quam autem homo simplex (sicut ego) obtinere facile non potest. Ipsa negavit se mihi in hac re auxilia dare.
Pilulam ergo ut non bibo mane sumo. Alteram, noctu, ut dormiam. Quasi histrio quidam Hollywoodianus!
Doleo me nihil prorsus legere his diebus Latine (ex. veteribus scilicet auctoribus), sed... nimis cito vivo.  

wtorek, 4 lipca 2017

Horrores fututorum (2)

Alterum genus timorum fututoris esse "penem captivum", id est penem captum subita contractione musculorum vaginae tempore coitus, ita quidem firme, ne penis "captus" evadere vaginam possit. Quod quasi eveniat rarissime - medici confirmant pro certo per totum saeclum XX unum casum, quod AD 1947 locum habebat.
Ego, ut adulescens, a collegis maiores natu me terrere conantibus, "doctus" sum penem captivum effici satis saepe, praesertim cum mulier subito aliqua re exterrita sit. Ex. gr. cum in adulterio se putat deprehensam, cum scilicet audit crepitum quoddam, quod putat esse clavem aperientem ianuam a marito citius solito e munere domum repetentem. Rumores de talibus phaenomenis sunt sescentes sicut de duratione longissima - nonnullarum horarum spatio - musculorum vaginae contractionis, quae nisi medicinis sedativis adhibitis a nonnullis creditur numquam cessaturam.
Ego ipse conveni virum Israelianum qui dixit se olim ut miles tunc exercitus Israeliani vidisse - tempore ingressus AD 1982 huius exercitus in Libanum - ducem generalem suorum cum milite-muliere (sui quasi secretaria) in coitu pene captivo deprehensos. At, dixit amicus meus, cum disuingi ambo nullo modo a commilitonibus potuissent, de helicoptero fune pendentes in nosocomium per aera adportati sunt, permultis testibus oculatis e terra rei inopinatae intuentibus.      
Saepe nomine "penis captivus" per errorem nuncupamus condicionem notam vocabulo scientifico "vaginismus" - hic tamen contractio musculorum ante coitum ipsum penis penetrationem prohibet.  

niedziela, 2 lipca 2017

Dentes purgavi...

Post longam huius ritus cessationem dentes purgavi, carissimi sodales, heri verspero. Deinde undecim horas contino dormivi (mater e conclavi proximo clamabat sibi auxilium dandum in desurgendum, sed frustra: dormivi sicut, ut nos, Poloni, dicimus, lapis in puteum proiectus). Somnia horribilia mane habui: vidi (eminus) navim transatlanticam "Titanic" lente undis se dedentem, in fine nihil fere plus quam soli navis quattuor camini superficie maris eminebant. At ipsa glacies, i.e. mons glaciei fluitans, "Titanici" scilicet necatrix, videbatur formam esse alicuius... diagrammatis mathematici vel potius statistici, fortasse cum numero victimarum calamitatum marinarum annorum praeteritorum (et prognosi futura monstrante?).
Deinde in somnis vidi involucrum libri a me scripti (nomine meo in summa pagina dato), cui titulus: "Quomodo moritur turba?". Nescio, utrum liber ad calamitatem "Titanici" spectaret; fortasse non.
Conclusio inde simplex: Nolite dentes vespero purgare! Mane autem eos purgare idem inutile est, nam mox postea ientaculum habere solemus, cum nolentes volentes maculantur.

sobota, 1 lipca 2017

Timores fututorum

Maximum timorem virorum rebus Venereis nimie deditorum esse... Quid? Fetus contra sui voluntatem conceptus? Morbi Venerei (ut syphilis) aut syndrome disimmunitatis (HIV/AIDS)? Fortasse. Sed esse quoque aliud genus terroris...
Unum horum esse "vaginam dentatam", i.e. mythum de vagina dentibus intus instructa, quibus desecare penem valeat, si fututrix - ex. gr. stupro violata, sed non solum tunc - ita vellet. Mythus hic narratur inter multas gentes Indianorum ambarum Americarum, sed etiam apud alios populos; aliquotiens renovatus est a nonnullis psychanaliticis saeculorum XIX/XX, licet, secundum peritos, Freudianus ille bene notus "complexus castrationis" ad hunc mythum non pertineat.
In multis autem linguis dialectisve ipsa vagina nominatur vocabulis ad os vel potius buccam spectantibus, ut Germanorum "Fotze", i.e. bucca. Apud autem gentem Brasilianorum Mundurucu vaginam aliter nominant vocabulis significantibus "malae crocodili".  Aliae gentes credunt vaginas domum esse serpentium, anguillarum aut draconum, quae bestiae interdum ipsae coitum cum muliere haberi putantur, nimirum ergo ob ipsam invidiam aemulatores sibi omnes mordere studeant. Musulmani credebant vaginam posse luce privare virum, qui ausus esset eam recte intueri - rumor fert unum sultanorum visum eo modo amisisse.
Secundum librum "Vagina. Sexualitas muliebris in historia cultu civilis" auctrice Catharina Blackledge (in capitulo "Apertura pyxidis Pandorae"), gentem Indianorum Apache credidisse vaginam dentetam solere quoque - cum ex. gr. femina-possesstrix eius dormit - ambulationes extra corpus dormientis facere eodemque tempore viros omnino insontes obviam sibi euntes mordere conari.
In mundo reali solam vaginam dentatam esse cummem praeservativam anti-stupralem Rape-aXe inventam a Sonnet Ehlers, quae non dentibus, sed hamis parvulis (mulieri omnino non nocentibus) instruitur. Sed minime commoda dicitur Rape-aXe a mulieribus ea utentium ad diutius portandum.

wtorek, 27 czerwca 2017

Lenin Stalinque... (2)

Modo locutus de praenominibus Stalin Leninque, quibus homines hodie viventes utuntur, in actis diurnis lego de demoscopia novissima inter Russos facta a studiosis Instituti Levada (quod independens - atque etiam interdum persecutus - a regimine Muscoviensi manet). Rogatio demoscopii fuit: Quis homo Russus omnium temporum videtur tibi maximi momenti fuisse?
Demoscopiam vicit... Iosephus Stalin - 38% indagatorum putant eum Russum in tota historia maximi momenti fuisse. 34% elegerunt hodiernum praesidem Vladimirum Putin; idem numerus poetam Alexandrum Pushkin. 32% suffragiorum cepit Vladimirus Lenin, 29% - imperator Petrus I. Posteri in hoc indice sunt: cosmonauta Iuri Gagarin, scriptor Leo Tolstoi, mareschallus temporis alterius belli mundani Georgi Zhukov, imperatrix Catharina II, deinde poeta Michael Lermontov.

Lenin Stalinque semper vivi

Ex pueritia memini phrasis a regimine communistico interdum divulgatae: Lenin semper-vivens!, i.e. corpore mortuus, sed ideas eius semper esse victuras ac deinde totum mundum devincturas. Phrasis tam stupida omnibus videbatur, ne ipsi communistae (in Polonia saltem) nisi rarissime ea uterentur.
Sed nunc habemus Lenin(um) vivum in corpore! Ecce novus praeses Aequatoriae nominatur Lenin Moreno (natus AD 1953). Ego autem memini praenominis iam mortuae matris amicae meae: Lenina Pustuła - nata erat Kieviae Ucrainensium, deinde Polono nupsit (unde nomen ei a marito gentile Pustuła, quod falconem parvam, secundum Linnaeum Falco tinnunculus, Polonice significat). Inter hodiernos Russos at praecipue Russo-Iudaeo-Americanos bene notus cantator Vilen "Willi" Tokarev, AD 1953 in Russia natus, nomen Vilen habet a contractione: V. I. Lenin = V(ladimir) I(lyich) Len(in).
Non satis tamen horum. Ecce in Vicipaedia inveni nomina (diceres) Christiana, i.e. pronomina a parentibus filiis filiabusve (praesertim in terris Latinoamericanis) data, quae a stirpe... Stalin proveniant! Ut sunt: Stalin Colinet (natus AD 1974), US-Americanus pedifolista; Stalin Motta (n. 1974), pedilusor Columbianus; Stalin Ortiz (n. 1981), Columbianus bascaudarius; Stalin Rivas (n. 1971), pedifoliae peritus Venetiolanus; Stalina Demidova-Korzukhina (n. 1938), quae mulier-athleta Sovietica arte nartarum more Alpino utendi peritissima erat; Muthuvel Karunanidhi Stalin (n. 1953), vir politicus Indus.
Si adesse praenomini fatum (nomen-omen), patet hominibus Stalin a parentibus nominatis maximam probabilitatem esse lusores pedifolii Latinoamericanos fieri.

poniedziałek, 26 czerwca 2017

De problemate solutioneque eius

Cum scripsissem heri de dicto iocoso "ubi nulla salus, ibi nullum problema", in mentem venit id Hellingerianum: "Sicut saepe evenit, hoc in casu quoque problema illecebrosius se patienti esse praebuit quam problematis solutio".
Re vera, aliquid in nobis malit nos - nonnullos saltem nostrum - morbis etiam gravissimis laborare, quam sane vivere. Quasi sanitas molestior animae esset quam morbus. Infernum illecebrosius quam paradisus, quam vita praeferenda mors.
Sed... nonne vivere amamus? Praesertim nos, atheistae atque omne genus dubitantium, qui pro certo id tantum habemus nos semel victuros?    
Mirum...

niedziela, 25 czerwca 2017

Salus de fundo lagoenae

Die ultimae meae vinolentiae nigerrimo, cum nullam iam mihi salutem ab aliquo spectabam, in lectulo iacens ad meipsum loquendo iteravi dictum iocosum aliquando in aliquo loco auditum: "Ubi nulla est solutio, nullum quoque esse problema [nam problema ex definitione solutionem esse debet]". Risum movebat haec sententia pervicax, sed... non ad longum tempus.
Tunc decrevi me porro bibiturum, credens... in ipsa lagoena, prope fundum, solutionem inventum iri. Quod re vera evenit: post nonnulla nova pocula in mentem venit enim nomen amicae, quae salutem mihi afferre, putavi, posset. Telephonavi. Advenit statim et me ad ipsius domum adportavit, in cuius domus magnae partem separatam (in summo sub tecto tabulato) quasi-clam (ne familia sciret) me mulier per totam septimanam tenebat, nosocoma multoties adveniente ad mihi iniectionem dandam cum liquido vitali, corporis reanimandi causa. Pro qua re de pecunia sua (aut mariti) solvit, neque dicere mihi vult, quot. At non fuerat mihi umquam proxima amica, ergo nisi maxime ebrius, numquam de salute ab ea petenda certe cogitarem.
Non primum iam in rebus angustissimis non hi me adiuvant, quos primos cum salute adveniendos exspectarem. Semper tamen aliquis venit. Adhuc.    

sobota, 24 czerwca 2017

Quid re vera sumpserint bacchantes

Modo percontatus sum, ut diurnarius de re culinaria interdum scribens, dominam Martham (Marta) Wrzosek - mycologiae peritam ac conditricem Societatis Polonae Mycologorum. Volui generaliter de usu fungorum in culina cum ea disputare, audivi autem et talia, quae auribus cultorum antiquitatis grata esse quoque possunt. Exempli gratia, putat domina Wrzosek mulieres bacchantes se intoxicasse non solo mero, sed sine dubio quoque fungis halucinogenis, nam effectus etiam maximae vinolentiae numquam esse "suum ab alieno non discernere" (ut Pentheus a matre ipsius dilaceratus). At hic immo effectus est intoxicationis muscimolina, muscazonio atque acido ibotenico - quae tres materias adesse fungis amanitaceis, quorum saepissimam in Europa esse amanitam muscariam ("petaso" rubro, albis maculis sparso).
In scriptis Euripidis, aut aliis, qui de bacchantibus scripserint, nihil certe invenimus de usu fungorum, sed - monet domina Wrzosek - servatam esse caelaturam antiquam, ubi Ceres et Proserpina manibus, loco pomorum granati, fungos teneant. Ceterum, Bacchi thyrsus in parte suprema habet nucamentum pini; pinum autem esse arborem, in praesentia cuius amanitae nasci amant.
Insuper, tres supradictas substantias chimicas: i.e. muscimolinam, muscazonium et acidum ibotenicum - efficere quoque maximam libidinem, possunt ergo causam esse effrenatae promiscuitatis bacchantium necnon priapismi satyrorum.
Talia docet mycologa Martha Wrzosek, quacum colloqui per plus quam duas horas maximum mihi erat gaudium.

niedziela, 18 czerwca 2017

Octavo die Creationis...

... requievit Deus ex otio diei septimi atque invenit... crapulam, ne nimis ignavi homines remanerent. Et respexit et vidit id sibi bonum esse, licet hominibus horribile.
Octavus hodie dies est mihi non bibendi at caput adhuc paululum dolet, corpus debilissimum manet. Ne masturbari quidem valeam, aliter quam puellula nostra Singapurana, spes Latinitatis, quae de his rebus tam aperte narrat.

sobota, 17 czerwca 2017

Miraculum septimi diei

Septimo iam mane ieiuno (=sine temeto), post scilicet potationem continuam trium septimanarum, manibus adhuc trementibus Iconoclastae contigit ova in lardo fricta (Anglice: scrambled eggs with bacon) sibi comparare. Deinde ungues digitorum et manuum et pedum desecavit, ac cogitat de dentibus purgandis tertia iam hoc ultimo mense vice.

piątek, 16 czerwca 2017

Conventus fortuitus(?) in caupona Turcica

Casu(?) in caupona Turcica huius partis urbis nostrae, ubi kebabia sapidissima venum dantur, incidi in Iohannem K., sat clarum linguae philosophiaeque Graecorum peritum. Non puto eum audisse de meis difficultatibus nuperrimis, sed... verisimiliter vultus meus "veritatem loquitur ipsam".
Rogavit, utrum aliquid nunc scriberem. Negavi, mentiendo, nam "Lexicon daemonum Varsoviae" cotidie paululum saltem augere conor, praeter dies nigerrimos. Hodie quoque, die mihi difficillimo, aliquid novi de apparitionibus post mortem sancti Andreae Bobola inveni.
Nutu capitis, voce minime hilari, Iohannes commentatus est: "Antequam quid novi creemus, necesse est primum nos dirumpi".
Uter nostrum tristior?

czwartek, 15 czerwca 2017

Uno die Sabbati...

Quodam die Sabbati Stanislaus decrevit se nihil facturum. Et id immo fecit: nihil.

De vi precum

Interdum puto mundum a calamitate servari precibus nonnullorum sanctorum.
Certe nunc sentio vitam meam sustinere sola fere vi precum nonnullorum amicorum amicarumve.

środa, 14 czerwca 2017

Praeter sanctum Antonium...

Heri visitavi ecclesiam Varsoviensem, sat nuper structam, dedicatam beato Ladislao Gielnovensi (AD 1440-1505). Qui, frater ordinis sancti Bernardi, esset tam acritus contra Diabolum praedicator, ut dicatur tempore sermonis habiti ad populum in ecclesia quadam (verisimiliter sanctae Annae, Varsoviae in parte media) congregatum ipso ardore animi in aera raptum esse. Quod picturae nonnullae monstrant, ut haec (animadvertite sandalia, quibus usus esse dicitur etiam tempore hiemis per nivem ambulans):

 

wtorek, 13 czerwca 2017

Preces ad Antonium Patavinum, in diem eius modo confectum

Sancte Antoni, adiuva me, quaeso - ut patronus rerum amissarum inveniendarum - invenire rem maximi momenti, quam umquam amisi: meipsum.

Apud tonstricem (2)

Denuo tonstricem visitavi, nunc aliam aliter, sed... omnes tonstrices mundi similes sunt: fontes uberrimae rumoris omnis. Secundum meam novam tonstricem inter clarissimos histiones Hollywoodianos veros dentes habet tantum Ben Affleck; Brad Pitt autem et George Clooney aut falsos aut "multa pecunia" reparatos. Cuius rei est tonstrix mea certa, nam photographemata trium horum histrionum et antiqua et hodierna caute inspexit, dentesque comparavit. Mirum in modum tonstrix est, non stomatologa!
Ceterum, res risu digna mihi apud eam evenit. Barbam diu novacula non tractaveram, rogavi ergo ut machina electrica ad capillos radendos barbam quam maxime fieri potest, secaret. Sed respondit tonstrix, capillos barbae nimis duros esse, non idoneos ad "radendum mechanicum". Ceterum, dixit, se esse imprimis tonstricem feminarum at mares rarissime apud se accipit. Iocose dixit quoque se posse barbam meam radere machina ad... canes radendos.Mihi tamen iocus placuit ac mandavi radendum usu machinae caninae.
Quod optime evenit! Sed nunc denuo nimis longam barbam ad novaculae usum teneo. Est mihi ergo tonstrix canina redeunda.  

De anathymiasi ac Metternicho

Anathymiasim esse "ventos" intestinales, qui, secundum antiquos (at fortasse recte) si diu corpus relinquere nequeant, in cerebrum eunt ibique res malas efficiant. De quo anathymiasi multum cogitavi modo praeteritos septem dies, cum ipse laxare parum onerata - propter malam diaetam - intestina nullo modo possem.
Tunc in mentem mihi venit memoria praeclari cancellarii Austriaci, Clementis Lothari de Metternich, qui tempore negotiationum Tractatus Vindobonensis (AD 1814-15) speculatores tenebat in deversoriis, ubi alii negotiationibus participantes habitarent, ea tantum causa, ut sciret, utrum hic aut ille legatus, quocum sermones sibi eodem die essent, eodem die mane bene cacasset.
Rumor certe est, verisimiliter nulla veritate nitens. Sed pulcher. Et... valde me adiuvit in anathymiasim meam cessandam.

poniedziałek, 22 maja 2017

Hellingerianum: felicitas timenda

Felicitas periculosa est. Felicitas re vera timore nos afficit, nam reddit nos solitarios. Donec contra difficultates pugnamus, multos habemus comites, multosque commilitones. Cum difficultas soluta est, soli relinquimur. Soli cum felicitate nostra. (Bert Hellinger)

sobota, 20 maja 2017

Dormire ad libitum

Dormio his diebus mane usque decimam, interdum usque fere undecimam horam. Psychiater meus dicit si sine damno rebus meis aliorumve talis modus dormiendi fiat, somno tam longo quid ni (=cur non) utar, si corpus (aut potius mens/cerebrum) ita velit? (Re vera, non esse somnum meum tam longum, nam dormitum eo inter horam secundam et tertiam nocturnam.) At diebus, cum apud me Evelina adest, quae matrem meam canemque mane curet, somnum mei usque decimam undecimamve nullius animae nocet.
Ut docet psychiater, unicuique homini maximi momenti esse "somnum paradoxale", quod durat plus minusve sesquihoram per noctem, sed ut hoc experiaris, debes "somno normali" inter 4 et 12 horarum uti (cuivis aliter).
Dormio ergo ad libitum, paululum... ob hanc rem stomachando. Scientia enim psychiatri res una, altera - cruciatus conscientiae, quae moribus communibus nititur. Praeterita modo nocte cum muliere per locutorium Facebookianum locutus (i.e. scribendo nuntiolas) sum, quae mulier subito mihi scripsit sibi dormitum ire esset, nam, ut mater solitaria trium puerorum, hora sexta matutina cum dimidia clamoribus eorum experrecta cotidie est.
Si eam uxorem ducerem, quid cum somno meo facerem?

wtorek, 16 maja 2017

Monedulae ut picae

Apud Plinium Maiorem (10, 77) lego: monedulae furacitas argenti aurique praecipue mira est.
Apud nos autem idem de picis loquuntur. Adsunt fabulae de his avibus, de magna copia gemmatis in nidis harum inventa etc.
Praecipue nota est fabella de Domina Lutea, quae in castello prope Vengroviam vivebat. A marito donata est monili pretiosissimo, quod tamen post unum diem amisit. Cum ter haec res evenit, maritus - comes localis - suspicione uxorem amasioni monilia dedisse, decrevit eam ad mortem dandam. Postea omnia tria monilia in nido proximae arboris a pueris inventa sunt. Comes in insaniam incidit ac larva uxoris (inde nomen Dominae Luteae) usque hodie apparere soleat in ruinis castelli unoquoque mense, tempore plenilunii, media nocte, si tantum caelum sit nubibus vacuum. Domina in muris castelli stare dicitur, manus prae se porrigens, quasi monstrando eas puras, crimine immaculatas esse.  

Inter somnium et veram vitam

Hodie mane in somniis me vidi conantem stomatologum adire propter (certe) dolorem dentium. Quod tamen facile dictu sed non factu erat, nam flumen (Vistula) abundabat, ut mos ei est tempore verno. Spatium ergo circiter 200 metrorum ante stomatologi domum erat mihi emetiendum natando. Primum timui id facere (=natare) ob frigorem aquae, sed commemineram statim me etiam tempore hiemali in fluviis lacubusque balneare solere [quod verum est, aut saltem erat ante 3-5 abhinc annos]. Tunc timui ob nimiam copiam vestimentorum, quibus vestiebar. Nihilominus, undis corpus meum commisi ac statim inveni mihi nullum periculum in hac aqua esse: undae ipsae me ferebant, sine ullo necessario motu manuum pedumve. Timui ergo - nam timere amo - ne aqua per totum corpus madidus nimis stupide medico dentium viderer.
Tunc experrectus e somno sum voce Evelinae, quae matrem meam curat, quaeque modo reducta ad nos est post duos dies quos domi ruri manserat; audivi scilicet eam ad matrem meam loquentem:
- Avunculus meus in aqua mersus est!
Infortunium evenit in flumine Bug, quod limes est Polono-Ucrainica. Avunculus Evelinae una cum collegis piscatum ivit, aliquid temeti omnes sumpserunt. Deinde in aquam proiectus sub undis evanuit - iam duos dies biocolytae urinatoresque corpus quaerunt, adhuc frustra. Ceterum, propter magnam incongruentiam narrationis collegarum avunculi, duo horum a biocolytis apprehensi sunt, suspicione homicidii.
Tales sunt nuntii ex patria mea.    

sobota, 13 maja 2017

Massilienses fumum improbe adhibere amantes

"Fumum vendere" significat aliquem fallere. Fortasse originem haec phrasis ex Massilia trahit, nam apud Martialem legimus Massiliensibus multa cum fumo - ad res adulterandas adhibito - communia fuisse:
improba Massiliae quidquid fumaria cogunt, accipit aetatem quisquis ab igne cadus (10, 36, 1, de arte piscem colore fucato vendere)
cum tua centenos expunget sportula civis, fumea Massiliae ponere vina potes (i.e. vina fumo maturata).

wtorek, 9 maja 2017

Libido fores claudit

Ut fortasse scitis, carissimi sodales, non licet mihi aulam bibliothecae Instituti Philologiae Classicae Universitatitis Studiorum Varsoviensis intrare propter verba minime urbana, quibus quandam mulierem - ibi maximi momenti - ebrius persuadere conatus sum, ut uxor mea fieret.
Nunc autem nova calamitas. Scribo, ut nonnulli vestrum fortasse memoria tenent, Polonice opus haud parvum, inscriptum "Lexicon daemonum Varsoviae". Ob hanc laborem est mihi facultas poscendi stipendium a burgimagistra nostrae urbis. Sed, pro dolor, inter iudices, qui proposita inspiciunt (ergo de facto stipendia distribuunt), hominem maximi momenti esse aliquem, cuius cum uxore evenit mihi olim oliorum "historia Venerea". Multo post ambo divortionem fecerunt et hodie fortasse melius se sentiunt quam in matrimonio illo diu re vera mortuo, sed nunc neque ille, nec illa velint, puto, mecum verba facere (ille propter opprobium, illa, quod rem pergere nolui).  
2.500 aureos per mensem - spatio totius anni dandos! - timeo me ob libidinem amisisse; at non erat mulier pulchra! Conabor nihilominus stipendium petere - fortasse vir ille nunc felix est me res inter se et uxorem citius casuras fecisse? Dicunt eum novam, multo se iuveniorem uxorem duxisse.

niedziela, 7 maja 2017

Contra Ciceronem

Cum esset proposita aut fuga turpis aut gloriosa mors (Fin. 2, 97) ... mea humili sententia fuga semper esset eligenda. Nam, ut docent Seres sapientes, "melior foetens halitus quam nullus".

sobota, 6 maja 2017

Eduardus Minnesotanus concivi suo ultimum vale dicit

Eduardus Minnesotanus coram Grege Latine Loquentium his verbis ultimum vale dixit modo mortuo scriptori Roberto Pirsig:
Abhinc duas circiter septimanas debitum suum naturae solvit mythistoricus et philosophus Robertus Pirsig.
Bene notus scriptor est duorum operum quae de qualitate et philosophica et morali tractant:
_Zen* et ars birotas motorias sarta tecta conservandi_ necnon _Lila:
Disquisitio in mores_. Tam difficile ei erat ante annum 1974 domus editorias reperire quae qualitatem primi operis videre valerent ut tandem solummodo post centum viginti repulsas vulgo edita est haec fabula in via alta evoluta.
Genus horum operum est fortasse 'litterae exoticae' (outsider art) quarum auctores et auctrices (una cum aliis scriptoribus etiam inclitissimis) morbis spiritalibus laborarunt. Duo alia exempla huius generis operum sunt _Operatores et reculae humanae_ (Barbara O'Brien sed fortasse re vera memoralia falsa viri ignoti) et fabula romanensis _Apogogae fulminis_ a Helena Dewitt (auctrix prioris fabulae c. t. _Ultimus Samurai_, quod opus valde animum tenebit studentium litterarum classicarum.
Requiescat in pace Robertus Minnesotanus.
*Zen - secta Buddhismi quae maximam intentionem mentis in rebus praesentibus docet quasi esset corpus in anima, non anima in corpore.
-----
Eduardus - sicut et nonnulli alii sodales GLL - mihi olim licentiam dedit sua scripta in "Ephemeride" libere divulgare. Spero eum nihil contra habere mihi interdum scripta eius in hac nova mea 'ephemeride' divulganti.

Ex libris

I. Iam ego te faciam, ut hic formicae [te] frustillatim differant. (Plaut. Curc. 576)
II. Praesagibat me animus frustra me ire, quom exibam domo. (Plaut. Aul.178)
III. Cetera sic studia atque artes plerumque videntur in somnis animos hominum frustrata tenere. (Lucr. 4, 972)
IV. Alternam vero tonsuram quaerunt myrtus, punicae, oleae, quia celeriter fruticescunt. (Plin. Nat. 17, 257).
V. Scopulos fruticosaque litora calco. (Ov. Epist. 2, 121)
Coniectabitne quis lectorum rationem a me adhibitam libros ad lecturam eligendos?

piątek, 5 maja 2017

De anate aurea Varsoviensi

Inter mythos, qui ad urbem meam spectant, maximi momenti puto hunc de anate aurea. Cuius narratio talis plus minusve est:
In longissimis veteribus cuniculis cellariisque - ab hominibus iam diu non visitatis - palatii gentis Ostrogski [qui fuerunt olim familia potentissima Lituanica] adesse lacum subterraneum, ubi interdum inspici potest anas aurea, quam nonnulli credunt re vera esse perpulchram principis filiam, a malo incantatore in avem excantatam. Quae anas unicui viro, qui usque lacum perveniet, datura est haud parvam pecuniae copiam: centum ducatorum, pollicens milies maiorem pecuniam ei dandam, si modo datos sibi centum ducatos spatio unius diei solveret solum ad sui voluptates. Licet ei ergo omnia quae sibi vellet emere, donec ad sui ipsius usum id emat. (In versionibus fabellae, ubi anatem esse re vera principis filiam, haec seipsam quoque pollicetur in matrimonium dandam, forma mulieris pulchrae recuperata.)
Usque lacum pervenire non esse facile, perveniunt illuc tantum iuvenes intrepidi. Qui omnes, condicione ab anate statuta, putant se facillime expensuros centum ducatos. Res tamen aliter evenit: cauponas intrant, ubi permulta et edunt et bibunt, apud tonsorem barbam radunt, apud vestificum vestes maximi pretii sibi mandant, emunt etiam gemmata, sed... centum ducatos esse permagnam copiam pecuniae, at tempus unius diei cito completur. In fine quisque iuvenum cum relicta pecunia manet, quae - postquam spatium unius diei elapsum est - subito mutantur in carbones, vestes pretiosi in pannos etc. (In quadam mythi versione iuvenis ultimo temporis momento relictam pecuniae partem dat mendico, qui ante murum palatii stat, sed id contra condicionem facit, nam solum ad sui usum ducati erant sibi solvendi; vir ergo nihil hoc modo adeptus est.) Nullo autem in casu fabella haec finem habet felicem ("happy end").
Cur autem dixerim mythum hunc maximi momenti esse? Nam fert optimam lectionem hodiernis capitalistis: Est modus in rebus...        

sobota, 29 kwietnia 2017

Pueros docebo (correctio)

Asterix, -igis. Ergo fabellae Asterigianae.
Ita saltem secundum translatorem Latinum, dominum Rubri-Castellanum (Karl-Heinz Graf von Rothenburg).

Reliquiae itinerantes

Semper mirabar apud Christianos orthodoxos reliquia sacra "itinerari" - ante nonnullos abhinc annos, cum per vias atque invia orientialis partis Poloniae autoraeda vehebar, ter (sic!) incidi in "manum tepidam" sanctae Mariae Magdalenae, quae, assula arboris Crucis comitata [quibus ambobus "domum" esse monasterium Simonopetrinum montis Athonis], itinera faciebat inter varias ecclesias orthodoxas terrae meae. Ut tunc didici, manus laeva Mariae Magdalenae mirabiliter cum carne relicta temperaturam servare creditur carnis vivae, id est 36,6 graduum Celsianorum.
Nos autem, catholici, ipsi peregrinationes facere debemus ad loca sancta, ubi relictae corporis partes sanctorum servari creduntur. Ut ex. gr. sanctus Andreas Bobola AD 1657 a Cosaccis caesus, cuius corpus usque hodie putredine intactum manet in sanctuario Varsoviensi.
Nunc modo aliquo in loco legi, quam magna instrumenta "politica" reliquiae itinerantes orthodoxorum essent: Cum anno 2011 e Graeco monasterio montis Athonis in Russiam adportata est "zona Beatae Virginis Mariae", primis 39 diebus eam conspexerunt 3,1 miliones fidelium, quorum una milio in ipsa Muscovia.  

Pueros docebo

Primum in vita mea lingua Latina est mihi pueris docenda, licet nulla mihi auctoritas sit docendi (ne opus quidem magistrale complevi). Discipuli mei erunt pueri 7, 8 et 10 annos nati - matres eorum (duae, nam 7 et 10 a. n. sunt fratres) poposcerunt, ut filios docerem, videntes eos maxime incubuisse fabellis Asteridianis [Asterix, -idis?].
Conabor, puto, his fabellis nubeculatis - i.e. versione eorum Latina - in schola mea uti. Insuper "Sermonibus" Orbergianis necnon primis lectionibus enchiridii Clementis Desessard ("Lingua Latina sine molestia").
Non primum est mihi linguam docere, quam minime scio - iam adulescens sermonem Anglicum pro pecunia docebam ad collegas me minores natu.  

środa, 26 kwietnia 2017

Plantas dolorem sentire?

Ita saltem putant studiosi Missouriani (Universitatis Studiorum US-Civitatis Missouri); invenerunt enim plantas scire se ex. gr. ab insectis edi (consumi), neque hoc facto gaudere, nam se contra sui comedonem protegere conentur.
Agitur de planta nomine Linnaeano Arabidopsis, quae cognata est brassicae, sinapi necnon aliis membris familiae Brassicacearum - illa saepissime a studiosis in experimentis adhibetur, nam prima plantarum fuit, cuius genoma biologi didicerunt.
Experimentis ita Missouriani invenerunt arabidopsen respondere ad sonos quos uruca producit folia eius (=arabidopsis) comedendo, nam inter biologos creditur plantas aliquando sonos audire posse.
Repertum est, sonis urucae "auditis" arabidopsis producit toxica olea sinapinea, quibus folia sui minime sapida urucis fiunt.
Aliis autem sonis "auditis" arabidopsis (facies Arabica?) similes sonos non producit.
Cavete ergo, vegetariani - vos quoque dolorem afficitis!  


niedziela, 23 kwietnia 2017

Quies in Urbe (2)

Optime ad usum meum respondit Andreas Przemyslensis alicui gregali GLL, qui morem birotandi per vias Urbis (=Romae) laudat. Responsum est generale pedestrum (ergo et mei) cyclistis:
Quam pulchre et dilecte per Urbem birota vehere. Sine rumore a te facto atque aere venenato veneniferoque. Egomet cotidie autem pedibus ad negotium faciendum eo. Latitudo viae quinque chilom[etrorum]... Cotidie decem [ergo] chilometra pedibus eo. Pedibus eundo delector saepiusque mihi utilius est autoreda. Eundo me orationem habeo Deo dedicatam. Itaque eundo oro orando eo.

Quies in Urbe

Ubi gentium quietem inveniam in Urbe mea?! Ubique cursus hominum, autoraedarum, birotistarum - hi omnium pessimi, nam et viis autocineticis et pavimentis pedestribus datis utuntur, cavere ergo continuo debeo, praesertim cum cane stipatus ambulem. Olim oliorum quietem in... coemeteriis quaerebam - solebam ibi scamno sedens librum legere. Nunc autem cum cane coemeteria, sicut ecclesias, intrare nequeo.
Deo gratia, adsunt nonnullae cauponae caffeariae, ubi licet mihi cum cane & libro (& computatro) manere.
Ceterum Sole nimis splendente laboro, umbram ergo peto, aut arborum, aut, saepius, caeliscalpiorum.

Nuntius araneus

Ut nuntiat gregalibus GLL Eduardus Minnesotianus, Latine reddendo nuntium Caroli Shepherd:
Biologi apud Universtitatem Helveticam Basilēae in ephemeride c.t.
_Scientia rerum naturae_ scribentes mense Martio aestimaverunt omnes araneas orbis terrarum quotannis circiter 400 billiones* chiliogrammatum comedere praedarum, tantundem fere pondo quantum omnes homines planetae carnes, volatilia, et pisces consumunt."
*Annotatio interpretis: nescio utrum haec pondera sint integra animantium viventium an solummodo partium ad vescendum aptarum. E. g. araneae enzyma peptica in corpora praedarum iniectare solent quae intima tantum neque exoskeletum liquefacere valent.

czwartek, 20 kwietnia 2017

Apud tonstricem

Ter quaterve per annum tonstricem adibo viae Subsignanorum (vulgo Podchorążych). Heri tonstrix me iam portam intrantem salutavit verbis:
- Iam scisne?
- Quid?
- Tertium bellum inchoatur!
- Ubi gentium?
- In Corea Septenrtionali.
- Kimus vero ruchetam misit?
- Minime. Sed Trumpanus dixit se scire quomodo Kimum necaret.
- Et...
- Et tunc protectrix Kimiana, Sinae aut Russia, Americam mordebit. Tunc bellum horribile per totum planetam ardebit. Incipiet hoc etiam anno.
- Unde scis?
- Nostradamus dixit. Et illi.
"Nostradamus et illi", ut tonsurae tempore didici, dixerunt quoque Poloniam - Deo gratia - ut sola terra in mundo fere intactam fore. Fere, nam illuvies permagna aggressura est vicinam Germaniam.
- Rebus ita stantibus - docet tonstrix mea - fieri non potest, ut paululum saltem et nos illuvie tacti non simus. Sed relativiter parvo dolore laborabimus.

wtorek, 18 kwietnia 2017

Spina non bene progressui aptata

Psychiater meus docet spinam dorsi (columnam vertebralem) nondum adaptatam esse ad progressum evolutionalem, quo progressu factum esse ut homo rectus stet ambuletve. Ob staturam rectam difficultatibus non tantum osseis laboramus, sed quoque ex.gr. doloribus musculorum pedum, nam hi musculi iunctionibus nervosis cum variis columnae vertebralis partibus iunguntur. Ceterum, effectum huius staturae esse abortus, animalibus fere ignoti, nam fetus in corpore mulieris formatur "modo veteri", id est ad staturam quadrupedalem proprio.
Certe, pretium horum dolorum esse usum manuum, quibus animalia, praeter fortasse simias, aequa cum facilitate uti nesciant. Psychiater meus docet ceterum pessime homini esse sedere: melius iam ambulare aut iacere.
Bene mihi est habere psychiatram, qui primum medicus "simplex" (anaesthesiologus) fuerat.

sobota, 15 kwietnia 2017

Crescit eundo

Hodie omnes ex interreti nuntios piscuntur. Antea acta diurna legimus, diurnarii autem imprimis nuntiolis utebantur magnarum agenturarum ut Reuters, AFP, AP, DPA, TASS.
Non semper tamen ita. Anno 1830, ut legimus in diario huius temporis redactoris principalis epehemeridis "Kurier warszawski" ("Cursor Varsoviensis"), diurnarii munus coepit mane cum... ambulatione per vias foraque urbis (id est et Polonae, et Iudaeae Varsoviae partium), ubi rumores maxime currerent. Deinde officinam editorialem in via Wierzbowa (Salicea) 9 repetebant ac scribebant omnia quae modo audiverant.

piątek, 14 kwietnia 2017

Ars moriendi Czartoryskiana

Die 4 Aprilis AD 1782 Varsoviae in palatio sui mortuus est princeps Augustus Alexander Czartoryski, conditor granditatis huius gentis Lituano-Rutheno-Polonae. Dicitur eo die tempore pomeridiano chartulis (genere whist) ludere cum episcopo-nuntio papali ad regem Polonorum misso. Uno temporis momento principem dixisse ad episcopum:
- Ignoscat mihi Excellentia Vestra, sed ludum usque finem perducere nequibo, nam morior.
Atque his dictis, mortuus est.
Obstupefactus nuntius papalis signum crucis fecit manu chartulas adhuc tenente.

czwartek, 13 kwietnia 2017

Duae amatrices? Nefas!

Nuper historiam audivi ex amica (non Johanna, sed alia, nominis iam immemor sum) de viro quodam Varsaviensi marito, qui praeter uxorem amatricem habebat. Ita per nonnullos annos, sine magna familiae conturbatione - uxor suspicabatur "rem", sed nil officialiter sciebat. Deinde, uno die amatrix invenit virum illum alteram amatricem clam tenere (utroque, et viro sc. et tertiae mulieri, munus erat in eadem argentaria; ceterum, alterae amatrici et alter maritus et pueri aderant). Tunc, prima amatrix maxime irata... uxorem viri appropinquit, omnia ei et de se, et de altera amatrice narravit.
Ambae mulieres se opprobrium vindicaturas decreverunt, cogitantes fortasse: unam amatricem viro habere decet, duas - minime! Ambae ad directores argentariae venerunt, dicentes iis habere duos operarios, qui minime mores patrios honorant. Dixerunt quoque se omnes huius argentariae clientes rei certiores facturas. Directores, ob timorem malae sui in terra catholica famae, et virum et alteram eius amatricem munere privaverunt.
Cavete ergo, nimis libidinosi!

wtorek, 11 kwietnia 2017

Obsessiones matutinae pomeridianaeque

Interdum sentio omnes circum me mulieres volunt mecum "rem" habere. Ita ex. gr. nuper unoquoque die Martis mane, cum laophoro lineae 131 vectus stationem ferriviariam peto, ut amicam meam novam in suburbio habitantem visitem. Tunc omnes laophoro vehentes feminae videntur mihi in me oculos desiderio plenos infigere. Fortasse in meis oculis vident cupiditatem Veneream atque ab hac, quasi foenum ab igne, accenduntur? Aut fortasse lapsu oculorum laboro.
Cum Johanna convenimus semi-clam, mane, cum pueri eius - duos habet filios - in scholis Varsoviae maneant. Sumus ambo fere senescentes - ego 50, illa 46 a.n. - at in abdito latere debemus ut iuvenes.
Ceterum, Deo preces ago quod nunc, post tot annos, cum muliere "dormio", cuius formam corporalem spectare pura voluptas mihi est. Praeteritorum enim annorum amicas malui in vestibus conspicere, hanc - nudam horis longis intueor ac non satis mihi est.
Latine nescit ac factioni politicae mihi adversae favet, sed quid? Per-pul-chra est! Amo, cum Varsoviam tempore pomeridiano tramine, deinde domum laophoro 131 repeto, digitos meos olfacere voluptatem nostram redolentes.

piątek, 7 kwietnia 2017

Larvae vici Iudaeorum

Heri acroasi adfui dominae Marthae, quae cyberdiarium tenet ad "larvas Varsovienses" (http://duchywarszawy.pl/) spectans, sed scribit re vera non tantum de larvis quantum de genio huius aut alii urbis nostrae loci. In acroasi autem narravit de catacumbis, cloacis et cuniculis variis subterraneis civibus fere omnibus ignotis - quos tamen "mandrae" iuvenum contra legem atque interdum in periculo mortis penetrare conantur.
Ego autem, acroasi finita, rogavi dominam Matham, utrum ipsa, cum secundum aut contra legem loca subterranea penetrasset, umquam phantasmata quaedam in cuniculis Varsoviensibus viderit. Respondit seipsam numquam, collegas suas autem interdum manes etc. in talibus locis se conspexisse dicere. Maxime abundet phantasmatis vicus olim Iudaeorum (ghetto), hodie pars urbis nomine Muranów nota - anno 1943, post insurrectionem Iudaeorum, a Germanis omnino deleta. Post bellum mundanum multae domus denuo in hoc vico structae sunt super parietinas aedium veterum, horum cellariis interdum omnino intactis, qua re fit, ut Muranów hodierna 1,5-2,5 metris altius posita est quam regio urbis sibi circumdata. Difficillime ibi est aditum in cuniculos veteres invenire, sed si iam inveneris, larvas fortasse Iudaeorum videbis. Ita saltem iuvenes narrant ruinas penetrantes.    

czwartek, 6 kwietnia 2017

Iuxta mare ambulantes

Quattuor homines nosco, qui iuxta totum litus Polonicum Maris Baltici - longitudine 439 chiliometrorum - pedibus, saepe nudis, per harenam ambulaverunt.
Duo sunt par (uxor et maritus) propinquorum meorum - hi geologi sunt academici urbis Gedaniae, ergo munus obtinuerunt structuram subterraneam litoris Baltici investigandi. Dicunt se spatio nonnullorum annorum hoc modo - terram scilicet ad altitudinem nonnullorum metrorum hic et illic terebrantes - totam longitudinem litoris terrae nostrae emensos esse (portubus similibusque locis exceptis). Scio eos autoraeda usos esse, qua instrumenta terebrandi necnon 1-2 operarii vecti erant, sed dicunt nihilominus se semper quoque ambulationes longas fecisse.
Tertius peregrinator litoralis erat con-discipulus meus ex lycaeo. Qui paululum mente captus erat ac tempus quoddam in asylo delirantium (phrenocomio) trivit. Hic mihi postea dixit iter iuxtamarinum optime ei evenit, praeter unam noctem, quam insciens in campo exercitationis militaris degebat, nam mane experrectus est displosionibus prope se telorum ignivomorum!
Quartum ambulatorem modo cognovi esse amicum meum veterem Petrum P., qui redactor est actorum menstrualium ad res Iudaeas spectantium "Midrasz". Eum rogavi:
- Nonne difficultatem in iuxta litus maris ambulando esse unum pedem (qui propius mare est) semper infimiore loco esse quam alterum? Nam terra in litore semper aliquantulum ad mare declinatur...
Assensus est et dixit se conatum esse, ubi fieri potuit, non in ipso litore, sed aliqua a mari distantia (20-50 metris) ambulare, ubi terra planior plerumque maneat.  

Meditatio matutina diei pluviosae

Iuvenes fenestras aperiunt, senes claudunt. Ergo senex sum, nam semper claudo fenestras, quas apertas reliquit Evelina, mulier 34 annos nata, quae matrem meam curat.

wtorek, 4 kwietnia 2017

Praeceptum diei: in coleos cacare

Praeceptum diei hodierni techna bibliomantiae quaesivi, digito scilicet caeco lexicon Latino-Polonum aperiens. Digitus cadit in fragmen Laberii, apud Nonium servatum: foriolus esse videre, in coleos cacas.

poniedziałek, 3 kwietnia 2017

Sapientia calendariorum: nudius tertius

Die prima Aprilis solemus maxime in Polonia mentiri. Etiam magistratus nostri. Mos olim erat stationem televisifiam publicam (alias ceterum usque 1989 a. non habuimus) maximum mendacium eo die dicere, postero autem die narrare de civibus qui mendacio officiali falsi sint. Item acta diurna, apud quae sat frequens mendacium fuit de crocodillis in cloacis urbis Varsoviae habitantibus.
Memini autem stationem televisificam quodam anno, fortasse AD 1978, nuntiasse a regiminibus mundi decretum esse systema horologiorum mutatum iri - loco 12 horarum 60 quaeque minutarum habebimus abhinc 10 horas centumminutarias; horologiarii gratis horologia civium ad novum systema aptabunt.
Nonnulli incolae postero die mane, horologia domestica manibus tenentes, ante portas horologiariorum adventum horum stomachose exspectabant.
Meum privatim maximum mendacium fuit eo die quodam anno, postquam cum amica Venerem colueramus, ei dixisse cummem praeservativam (Anglice: condom) frictione rupisse. [Quod mihi re vera semel accidit, sed non eo die et non cum eadem amica.]

Sapientia calendariorum: heri

Sancti Francisci die
nil in agro fiet.
Id est, fructus nondum afferet ager.

niedziela, 2 kwietnia 2017

Diluvii tristis testis

Ecce sceleton longitudinis unius metri, quod anno 1726 invenit in sua patria Helvetia Iacobus Iohannes (Jakob Johann) Scheuchzer, Helveticus medicus atque naturae studiosus. Scheuchzer putavit sceleton pertinere ad hominem, qui vitam amiserat tempore diluvii biblici, ergo dedit ei nomen proto-taxonomicum ("proto" scripsi, nam Linnaeus tunc vicesimum demum annum vitae agebat) Homo diluvii tristis testis. Deinde - ossibus purificatis - inventum esse sceletum spectare ad genus extinctae salamandrae, quae hodie nuncupatur Andrias scheuchzeri.
Ecce sceletum post purificationem: 


czwartek, 30 marca 2017

Mercurius adiuvat (2)

In sermonibus post acroasin doctoris Zarewicz habitis, Georgius (Jerzy) Prokopiuk, sat notus in Polonia anthroposophus, docebat Graecos saepe correxisse confitentes se amare, verbis:
- Non tu amas, sed Aphrodite/Eros per te amant.
Mihi autem in mentem venit fides Anonymorum Alcoholicorum omnia se a Deo accipere. In nonnullis ipsorum conventibus una voce, antequam dimissi sunt, dicunt:
- Sit voluntas tua, non mea.

Proverbium sexisticum Hungaricum

Foramina a nobis non obturata vexabunt nos etiam post mortem.
Formam originalem (Hungaricam) nescio, nam cum hoc amico commercium epistularum Latine habebam ob causam naturalem: ille Anglicam nescit, ego autem difficillime Theodisca (ei bene nota) lingua scribo.

Tempus mutat mulierem

Magda L., puella olim valde libidinosa, nunc mater trium puerorum (quisque ex alio marito; quod apud viros esset gloriae causa, apud mulieres adhuc, in patria mea saltem, pro dolor pudoris). Ut mihi nuper dixit – conventus nobis fuit inopinatus occasione cenae promotionalis libri ab amico nostro scripti – vitam felicem solitariam agit, filiorum curatione nissa. Volui rogare: Num vero nemo te futuit?, tanta enim olim (ante 26 annos) fuerat fama libidinis Magdae, sed... non rogavi. 
Ceterum noveram olim matrem quattuor puerorum, quisque ex alio viro; "noveram" pro dolor tantum sensu generali, nam corpus habebat haec mulier omni ex parte perbellum! Etiam amicus meus ac simul praefectus navis veliferae, qua tot vectus sum per maria Europae meridionalis, nomine Adam - de quo multoties hic scripsi - pater est quattuor puerorum, quisque ex alia femina. Ego ipse pater sum duorum filiorum, uterque (certe) ex alia muliere.

Nolite Susam petere!

Nam, ut monet Vitruvius (8, 3, 23): Susis... fonticulus est, ex quo qui biberint, amittunt dentes.

Duo proverbia Polonorum

Noli emere cattum follitum! I.e. inspicere primum debes res, antequam emas.
Aliter tamen cum donis, nam:
Equi (tibi) donati dentes non sunt inspiciendi.

poniedziałek, 27 marca 2017

Maledicta. Responsum Serbicum

Sunt Serbi poetae quoque in maledictis. Ecce horum fortasse gravissimum:
Jebem ti juhu od Isusovih kostiju! 'Futuo ius coctum ex ossibus Christi!'

niedziela, 26 marca 2017

Nova maledicta impia Hungarica

Ecco amica adportat nova maledicta gentis Hungaricae:
Hol az isten faszában van? Cui loco, pro pene Dei, adest hoc?
Azt a kurva istenit! Pro scorto Dei!
A teremburádat! Futuo Dominum Demiurgum!

De maledictis Serbicis Hispanicisque

Putabam tantum Serbas (Serbos) tam impiis maledictis uti, ut Jebao te Bog!, id est Futuat te Deus! At nunc amica Hispanice loquens mihi annuntiat talia:  Me cago en Dios (Caco di Deum), Me cago en la Virgen (Caco in [BeatamVirginem [Mariam]) Me cago en la leche que mamaste (Caco in lac, quod bibisti e mammis [matris tuae]). Altera amica, Hungara, adportavit: Az Isten bassza meg! - Futuat id Deus!
Deus ergo futuere ab hominibus variarum gentium putatur. Quod certe Iovis Pater libentissime facere solebat...  

piątek, 24 marca 2017

De philosophia et vita philosophorum

Aliquid confiteri debeo: sicut artem mathematicam, ita quoque dogmata philosophica capere mens mea minime est capax. Sed maxime cupidus sum scire quam multa facta de vita philosophorum. Ita ex. gr. parum doctrinam Kantianam intellego, sed valde gaudeo legens talia (magna e parte videlicet ficticia, sed hoc me non terret) ut narratio de visitatione ab hoc praeclaro incola Regiomontano huius urbis lupanaris. Quo ire Kant, partim ab amicis coactus, se decrevisse dicitur, ut voluptatem corporalem cum muliere copulandi cognosceret. Domum reductus dixisse nuntiatur ad amicos:
- Voluptas relativa, motus autem philosopho indigni.
Nuper fabulas nonnullas legi auctoris Gallici Marcel Schwob, qui, sicut ego, ad talia - i.e. vitae virorum clarorum singula - animam vertebat, non autem ad doctrinam ipsorum. Et monstrat Schwob praeclarum sui (et mei) in hoc faciendo praecursorem: Diogenem Laertium, cuius "Vita et opiniones in philosophia inclutorum" (Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων) talibus singulis scatet (licet, addi debet, dogmata quoque explanentur).

Mercurius adiuvat

Heri novae acroasi adfui Danielis Zarewicz, docentis paenultimo alicuius mensis die Iovis de theatro Graeco. Post acroasin, sermonem inofficialem coram publico faciens, Daniel dixit se... asseclam deorum Graecorum esse.
- Ut exempli gratia - explanabat - nuper difficultatibus pecuniariis laborabam ac subito in media via inveni iacentem ibi chartulam 50 aureorum (valoris plus minusve 15$), bene scivi me pro hoc facto gratiae Mercurio erant dicendae.
Saepissime ita Daniel in contactu manet cum deis intermediariis (inter sc. deos et homines), ut sunt supradictus Mercurius atque Amor cum Venere, Bacchus et Apollo, quorum quisque sui arte adiuvat.
Volui rogare Zarewicz, quem deum Graecum obiurgaret, si non invenisset, sed amisisset in via 50 aureos, sed pro publico bono de consilio hoc destitui.
Ceterum, maiorem copiam adiuvatorum Christiani, puto, habent, id est sanctorum, quorum quisque certum dominium curat. De pecunia ex. gr. suppeditanda - Iuda Thaddaeus aut Expeditus, de securitate peregrinantium - Christophorus, de mendicantibus - Alexius, de bono usu interretis - Isidorus.
Nescio tamen quis sanctus mihi est colendus, nam... nescio, quis daemon me mordeat.

środa, 22 marca 2017

Canis omnino sicut maritus

Heri, primo die veris, cum Johanna, muliere et mente et forma pulcherrima, ambulabamus per mihi parum notam partem urbis, more scholae discipulorum, quibus eodem die (=primo d. veris) mos est scholam, aut saltem partem lectionum, vitare. Quis mos ceterum - Nicolaus Gross nominat hanc actionem 'apoculare (scholam)' - Polonice nuncupatur wagary, quod certe originem habet in Latino verbo vagari. Nam discipuli vagantur per vias urbium, cum debeant scholae manere.
Dum ergo una per vias Varsoviae (i.e. cum cane mea) vagabamur, narrabat mihi Johanna historiam vitae sui, praesertim ultimorum nonnullorum annorum. Ut brevis fiam, post 25 annos matrimonii relicta est a marito, qui iuveniorem sibi novam uxorem invenit. Dificillime ei primum erat solae subito tempus, die post diem, terere, sed solutionem solitudinis mox invenit: canem haud parvum sibi emit, cui sivit secum eodem in lectulo dormire (meae cani id non licet). Et dixit se tunc primum post divortium sensisse in animo melius, nam canis omnino idem in lectulo est ut maritus erat.
- Idem??? - rogavi stupefactus.
- Ita - respondit Johanna. - Stertit, pedit, me de lecto pulsare conatur. Quid? Non futuit me certo, sed maritus quoque iam diu id facere minime solebat.

wtorek, 21 marca 2017

Historia ridiculosa ex bibliotheca publica

Hodie bibliothecam publicam prope domum matris meae - quae domus nunc etiam mea est - intravi post pausam plus minusve quindecim annorum. Gavisus valde sum inspiciens eandem mulierem bibliothecariam, quae tunc munere eo fungebatur.
Memini unius historiae ridiculae, cuius testem fui ante hos "plus minusve quindecim annos", statim postquam bibliothecae publicae Varsovienses computatris instructae erant. Memini tunc viri cuiusdam iam annosi, qui valde stomachatus est, quod loco chartae papyraceae, quam antea possidebat cum titulis omnibus a se perlectis libris, obtinuit a bibliothecaria nostra tantum parvam chartulam plasticeam. Vir ira plenus conclamare coepit: Scandalum!, etc. Per quoddam temporis momentum et ego, et bibliothecaria nescivimus causam irae tam magnae progresso technologico excitatae. Tunc ipse vir senex rem explanavit:
- In veteri charta papyracea omnes titulos librorum, quos perlegeram, habui. Nunc autem non memini quos libros iam legi. Fieri potest ut denuo legam aliquid iam mihi notum!
Obstupuimus ambo: bibliothecaria et ego. Illa tacuit, verba apta colligere nesciens. Tunc ego dixi:
- Domine, si librorum a se perlectorum non meministi, fortasse oportet, ut denuo eos legas...?
Sed haec minime fuerunt verba, quae ille audire cuperet. Coepit mihi in os clamare me nullam senibus debitam reverentiam habere, etc. Deo gratias habeo quod vivus tunc bibliothecam reliqui.    

Lavatio vestium more Aegyptiorum

In omni - puto - orbe terrarum mulieres potius quam viri vestes lavant, praesertim tempore praeterito, antequam machinae lavatoriae in usu essent. Tunc ruri in ripa fluminis - si aderat - lavatio saepissime habebatur.
Solam autem terram, ubi viri, non mulieres, vestes - et suas, et familiae sui - lavare solebant, erat vetus Aegyptus. Tunc enim semper duo viri ad lavationes in ripa Nili habendas erant necessarii. Unus sc. vestes lavabat. Alter baculo aquam - more Xerxis - verberabat, sed - aliter quam rex Persarum - non ut castigaret flumen, sed propter crocodillos, qui aliter possent lavantem aggredi ac comedere.

poniedziałek, 20 marca 2017

Deus (an diabolus?) ex cannabi

In panoptico memoriae meae teneo nonnullos (duos tresve) amicos copiam haud parvam cannabis Indicae cotidie fumantes. Quorum maxime memoratu dignus est fortasse Tobias Berolinensis, quocum una linguae Sinicae Pecchini studebam ante...di boni!... triginta iam annos.
Tobias vir fuit paululum lente sed semper sapienter ac cum hilari spiritu loquens. Cum Anglica lingua imprimis inter nos communicabamus, solebat ex. gr. rogare: Quam mane est nunc? (How early it is?) pro solito: Quam sero est nunc? (How late it is?), scilicet: Quota est nunc hora? Simili modo: Quam iuvenis es? (How young are you?), pro: Quam senex es? (How old are you?), id est: Quot annos natus es?
Timebam tamen de eius more fumandi. Nescio, utrum inter vivos hodie maneat.

Notae Threiciae

Psychiater suasit mihi in manibus notas Threicias (Anglice: tattoo) compunctum iri, ut semper eas ante oculos habeam. In dextra manu: Nihilominus... Quod stat pro: [Vita concacata est] nihilominus [vivere pergo]. In laeva autem abbreviationem: MMMNM. Id est: Mater mea mores [suos] non mutabit. Si hanc saepius saepiusque inspiciam, sit (saltem) spes me matrem non necaturum.

Sapientia Shadokiana

Ubi deest solutio, deest quoque problemma.
Hanc sapientiam sapientissimam e serie nubeculata televisifica Gallica (Les Shadoks) adduxit heri in sermonem nostrum J., puella quacum dormire volui, ipsa autem et voluit et simul noluit. Rebus ita stantibus Venerem una non coluimus. Exspectabo tamen meliora.

Coelum nimbosum

Talem epistulam hodie mane sodalibus Gregis Latine Loquentium misi:
Stanislaus Victorio, Herborto ceterisque sodalibus
Varsoviae, sodales carissimi, coelum hodie est nimbosum – fortasse ver verum vero nondum venit. E somno sero experrectus caffeam bibo – cani cui nomen Mania cibum dedi et mox cum ea foris ambulabo. Lingua Latina mea melior fieri nequit; ob hanc rem beatus valde sum – non solus fortasse hoc in grege – quod habeo cotidie (aut fere) scripta “sex septemve” GLL sodalium, optima lingua Latina exarata. Etiam si nonnulli horum scriptorium interdum obiurgant me & alios propter silentiam.
Valete vos ambo, valeant ceteri sodales (valeam ego, valeat canis mea, ad quam interdum Latine loquor at ea me tunc intellegere mihi videtur)!

niedziela, 19 marca 2017

Memorabilia quaedam potatorum

Ante abhinc viginti annos, cum primum therapiam (anti)alcoholicam adire coepi, in grege eramus circiter triginta virorum cum duabus tantum mulieribus. Tunc puto mulieres alcoholismo tactae in Polonia saltem ob nimium pudorem therapiae rarissime adfuisse; hodie sat multae conventibus AA adsunt, etiam (Deo gratia!) nonnullae iuvenes. Sed hodie nolo de puellis...
Primo conventu quisque potator de seipso sodalibus narravit, sc. quis homo sit, quo munere fungatur, quam diu non bibat. Hic ultimus nuntius fuit plus minusve talis: uno mense, duobus mensibus, tribus septimanis etc. At subito unus nostrum dixit se septem iam annos potiones alcoholicas non gustasse. Omnes obstupefacti sumus, tunc ille explanavit:
- In carcere tempus degebam.
Postea numquam in therapia apparuit; videlicet ad morem bibendi revenit.
Aderat nobis quoque vir natura optimus, quocum mihi quasi amicitia erat, etiam hanc ob causam quod mihi semper vectionem sui autoraeda domum praebebat, nam ambo in eadem parte urbis habitabamus (at ego certe raedam non possidebam). Homo hilari spiritu fuit, facie tamen tristi. Cum rogassem de tristitiae fonte, respondit se ad bibendum damnatum esse, nam caupo erat atque possessor parvae cauponae nocturnae.
- Duos tresve menses - dixit - sine alcoholi pati fortasse possum, sed postea... nescio. Ubique circa me temetum habeo.
Et re vera post duos tresve menses evanuit.
Ego fere annum totum in hoc grege therapeutico mansi. Deinde ad bibendum reveni.    

sobota, 18 marca 2017

De cultoribus lagoenae vacuae

Amicus meus, potator iam diu "siccus", confessus est sui uxorem queri eum nimis saepe aditurum conventus Anonymorum Alcoholicorum; mallet certe maritum domi manere. In quadam rixa dixit mulier sui maritum iturum esse ad conventum, ubi "lagoena vacua colitur".
Aliquid rationis adesse huic opprobrio, nam disputando de potatione potionum alcoholicarum nonnulli nostrum plus temporis terunt quam terere solebant tempore bibendi. Certe nunc postero die mane crapula non laborant, sed... consumptionem temporis esse porro permagnam. Aliquem audivi dicentem: Solebam unoquoque vespere bibere, nunc unoquoque vespere conventus AA est mihi adeundus!
Ego bis in septimana conventibus AA adsum; tertio die (qui est semper dies Lunae) psychiatrum adeo, ubi etiam de alcoholismo multum colloquimur.

Sermo de coetu & solitudine

Ut docet psychiater meus, potes aut in coetu (cum muliere sc. aut viro), aut solitarie vivere. Et coetus, et solitudo possunt aut bona aut mala esse. Habemus ergo quattuor optiones: bonus coetus, malus coetus, bona solitudo, mala solitudo. Plane bonus coetus optima optio omnium est, pessima autem mala solitudo. Anceps tamen quaestio est, utrum duorum melius: malus coetus aut bona solitudo. Omnes fere, ut ait psychiater, respondent: Certe bona solitudo! Et omnes fere, addit, intrant deinde malum coetum.

piątek, 17 marca 2017

Linnaeana Hitleriana

Anophthalmus hitleri esse nomen officiale endemici scarabei famiiiae Carabidarum, quem anno 1937 repperit in quinque speluncis Sloveniae entomologus Germanus Oscar Scheibel (1881–1953), qui elegit nomen honorans Adolphum Hitler. Insectum hoc, in Germania „Hitlerkäfer” nuncupatum, esse hodie tropaeum satis pretiosum venatorum rerum memorialium temporis nazistici. In auctionibus pretium huius scarabei siccati interdum superat mille euronum.
Biologus Batavus Midas Dekkers asseverat tamen Scheibel eo modo voluisse dictatorem Tertii Imperii irridere, nam dedit nomen eius scarabeo caeco.
Nomen dictatoris Theodiscorum obtinuit quoque Roechlingia hitleri, i.e. libellula extincti ordinis palaeodictyopterorum, cuius fossile repperit (in USA, ni fallor) anno 1934 Paul Guthoerl.   

czwartek, 16 marca 2017

Taxonomia generaliter Latina, sed e parte Hispanica aut Polona

Nominibus Linnaeanis* studens inveni - gratia paginae interretialis Marci Isaac:
http://www.curioustaxonomy.net/
- nonnulla nomina animalium plantarumve vero insolita.
Ecce exempli gratia anguis cochliphagos Sibon noalamina, incola Panamae. Sibonem esse nomen generis anguium, noalamina tamen venit a Hispanico No a la mina, id est: "Fodina? Nullo modo!" Ita nomen anguis reclamat structurae fodinarum in montibus Serranía de Tabasará, ubi Sibon noalamina habitat.
Alterum insolitum nomen taxonomicum esse Allobates niputidea et spectat ad ranam fuscicolorem in Columbia viventem. Hic quoque allobaten esse nomen generis (ranarum), niputidea autem oritur ex Hispanico ni puta idea, id est, plus minusve: nescio, pestis mala, quid rei est. Videlicet herpetologi, qui hanc ranulam primum conspexissent, nesciverunt multum de identitate eius.
Simili ratione ducta domina Irena Dworakowska, insectologa Polona, quae annis septuagenariis praeteriti saeculi investigabat hemiptera Australiensia, donavit toti generi a se repertorum hemipterorum nomen Dziwneono, quod Polonice significat: Id mirum est. Maxima pars hemipterorum huius generis alterum nomen quoque Graeco-Latinum obtinuerunt, ut:
Maxime mirandum sine dubio esse Dziwneono etcetera.
* certe dico hic de nominibus et ab ipso Linnaeo, et postea a successoribus eius inventis



środa, 15 marca 2017

Daodejing - correctio etc.

Fortasse versus:
Id, cui nomen deest, initium esse caeli terraeque.
Id, quod nomen habet, matrem esse plenitudinis rerum.
meliorem sensum habent tempore perfecto enuntiationis principalis:
Id, cui nomen deest, initium fuisse caeli terraeque.
Id, quod nomen habet, matrem fuisse plenitudinis rerum.
Quorum versuum primus reddi quoque potest spiritu anti-Iohanniano: In principio non erat verbum. Quid vero esset in principio, difficillime est iudicare. Thomas Skowroński, psychologus, qui de natura linguae multum cogitabat, dixit mihi olim se apud aliquem virum sapientem (nominis certe iam memor non sum) legisse in principio fuisse enuntiationem (non unum ergo verbum sed totam seriem verborum). Si ita, tunc veterrimi sermones mundi esse debent linguae polysyntheticae (imprimis Esquimensium et Indianorum), ubi differentiam inter verbum et totam enuntiationiem esse obscura. Linguistae tamen usque nuper putabant vetustissimos in orbe terrarum esse sermones Australiae (utrum haec thesis usque hodie valeat, nescio).
Neque recte spectare mihi videtur ad vetustatem linguisticam numerus phonematum (sed haec questio cautius, mea sententia, investigari debet). Ita ex. gr. Australiani sermones habent saepe solum tres sonos vocales (a, i, u)*, sed tres quoque Arabica lingua habet. Minimum numerum omnium phonematum (11) possident linguae Rotokas (una permultarum linguarum Papuae Novae Guineae) et Amazonica Pirahã; maximum autem (141) !Xũ  Austro-Africanae familiae Khoisan**.
Mea humili sententia, in principio fuisse balbutationem necnon onomatopoeticos conatus sensus dare rebus.  
* Sermo Australianus Arrernte habet tantum duos sonos vocales: a et ə, sed eosdem duos quoque habet lingua Caucasiana Ubykh, quae econtra possidet maximum inter sermones mundi numerum consonantium (81).
** Imprimis propter numerum poppysmatum, de quibus tamen difficile est iudicare, utrum sui iuris consonantia sint, an potius consonantium ligationes.

wtorek, 14 marca 2017

Centaurium erythraea

Huius herbae nomen venisse dicitur a centauris, nam sapientissimus horum, Chiron, creditur eius ope vulnus sanasse postquam corpus suum sagitta venenata Herculis casu in se missa transfixum erat. In multis tamen linguis hodiernis nomen plantae aut de nomine ‘mille’ (Polonorum tysiącznik) oritur aut ‘centum’, saepe sensu mille/centum nummorum (Germanorum Tausendgueldenkraut, olim Hundertguldenkraut).
Verisimiliter scirbae mediaevales per errorem pro “centauro” conspexerunt “centum aurum”, id est centum aureorum (nummorum). Fama tamen attribuit tantam vim huic herbae, ut nomen explanetur hodie “digna pretii centi (aut mille) nummorum”. 

Donum ex Hibernia

Inopinate donum cursu publico mihi allatum est ex Hibernia, missum, ut patet ex epistula brevi dono addita, a vetere amica mea Polona, Magdalena, quae in Insula Viridi nunc habitat, docens ibi biologiam in quadam universitate. Donum esse librum "Silicernium Finneganorum" (Finnegans Wake) a James Joyce in fine vitae scriptum, miserabile - mea sententia - diarium insaniae.
Ceterum scribit Magdalena se, docendo oecologiam plantarum, conari paululum de nominibus Linnaeanis studentibus narrare, ut hodie ex. gr. de Marchantia polymorpha, Lunularia cruciata et Conocephalo conico, quas tamen plantas obstinate studentes Irlandi nuncupant MP, LC et CC, verbis Latinis sibi nimis difficilibus memoratu.

Thea ex imo corde parata

Non sum osor catenarum cauponariarum, ut McDonald’s aut Burger King, apud quos hospes haud raro sum, sed interdum praefero parvas cauponulas magnis „machinis coquinariis”. Ita exempli gratia theam hiemalem, i.e. cum cinnamone (variis generibus), pomaranciae putamine, caryophyllone, melle etc., multo melius faciunt in locis parvulis quam in ex. gr. cauponis catenae “Caffe Nero” (Italice: caffea nigra). Ceterum in his (=CaffeNerinis) locis, ubi quidem ipsa caffea bona praebetur, omnia faciunt recte, sed... sine corde. At “cor” adhiberi debet, cum potionem e septem aut octo elementis – partim siccis, partim recentibus – mixtam paras. Fabricationem automaticam hoc in casu non satis esse.

Tantae molis erat... philologiae Tibeticae condere institutum

Numquam universitatem absolvi at possum meipsum nominare... conditorem Instituti Linguae Tibeticae Departamenti Philologiae Orientalis Universitatis Varsoviensis! Quomodo id fieri potuit? Simpliciter. Anno 1985, ut studens alterius gradus (anni) philologiae Sericae, iam paululum fessus rerum Sinicarum, decrevi me alterae linguae orientali studere. Volui Tibeticae classicae studere, nam Buddhismi lamaistici aliquantulum fautor fui, nemo tamen tunc professorum hanc linguam Varsoviae docebat. Didici nihilominus doctorem Marcum (Marek) Mejor, sanscritologum buddologumque, quoque classicae Tibeticae peritum esse. Eum adortus sum, rogans, ut linguam hanc publice docere inciperet. Quod facere dr Mejor noluit, me tamen porro instante dixit:
- Si spatio unius septimanae mihi invenieris quattuor homines Tibeticae studere cupientes, docebo. Sed non invenies.
Inveni septem cupientes et doctor Mejor coepit nos in arcana Tibeticae classisae linguae introducere. Post sesquennium ego, ob errorem adulescentiae, linguae huic studere desii, sed alii studentes studia sua Tibetica pergebant. Post nonnullos annos grex hic in officiale semi-institutum, deinde institutum a magistratibus universitatis mutatus est.
---
Numquam postea doctorem Marcum Mejor personaliter conveni. Conveni tamen collegam eius bonum, hodie iam pro dolor cancro mortuum, Thomam (Tomasz) Skowroński. Qui mihi narravit doctorem Mejor (fortasse hodie professor iam est), cum Thomas eum de me, utrum sc. mei meminisset, rogaverat, dixisse:
- Certe eius memini! Studens iste molestissimus erat: numquam tempore lectionis ullas res sibi in libello scribere solebat.
Re vera, mos mihi tunc erat nihil inscribere libellis (quos ceterum mecum non portabam), omnia autem memoriae.  
Non fui tunc certe homo mente sanus. Nescio, utrum nunc sim.